Goedemorgen! Dit is mijn eerste blog voor Aanbidding.net en het is spannend  om jullie mee te nemen in de overpeinzingen van een zendeling onderweg naar Egypte. Het is hier in Montreal een mooie, koude zonnige ochtend. Gisteren hadden we een ‘ijsstorm’, de straten waren een grote ijsspiegel. Bij ons waren straten afgezet voor auto's omdat voetgangers zich alleen staande konden houden midden op de straat waar was gestrooid.  Claudette, mijn vrouw, probeerde naar het zwembad te gaan maar kwam onverichtte zake terug omdat ze niet bergopwaarts kon komen. Het regende. Dit is dus winter in Montreal.

Voor een vak dat ik volg als voorbereiding op ons werk in Egypte (‘Christianity in Global Perspective’) moeten we een boek lezen van Philip Kenneson: Life on the Vine. Hij schrijft weliswaar vanuit Amerikaans perspectief maar veel dingen zijn goed vergelijkbaar met Nederland. Het boek is een scherpe analyse van de cultuur waarin wij leven en handelen. Een paar eerste inzichten wil ik jullie niet onthouden.

Kenneson gebruikt de vrucht van de Geest als kapstok voor zijn verhaal. Hij begint met liefde als eerste onderdeel. Hij stelt dat onze maatschappij doordrongen is van marktgericht denken en handelen. We zijn constant op zoek naar het vervullen van onze behoeften in een overvloed van aanbod. Deze manier van denken wijst ons telkens op al dan niet bestaande behoeften die we met spullen die we ‘kopen’ kunnen bevredigen. Deze manier van denken dringt zich ook de kerken binnen die op hun beurt inzetten zo veel mogelijk de behoeften van kerkgangers te kunnen bevredigen. De schrijver heeft sterke bedenkingen bij deze tendens. Moet de gemeente niet een plaats zijn waar we in eerste plaats God aanbidden en onze medemens dienen? Moet de kerk niet een plaats zijn waar we ons allereerst op God richten? En niet zozeer een marktplaats waar we onze eigen behoeften en noden bevredigen en als het past de rest van onze tijd aan God en medemens besteden. Een uitdagende gedachte in een tijd waar ‘doelgroep-denken’ en het zoeken naar ‘eigentijdse’ vormen van kerkzijn hoog op de agenda staan. Waren we als Christenen niet geroepen om anders te zijn? "Sola Deo Gloria," (aan God alleen de eer) zoals men tijdens de Reformatie zei.

Dit soort gedachten schudden mij stevig door elkaar. Het zet mijn leven op losse schroeven. Het is zeker niet makkelijk om je los te maken van de zelfgerichtheid waar onze cultuur vol van is en die zich dagelijks aan ons opdringt in reclame, tv en muziek. Dit is echter wel de radicale uitdaging van het evangelie: ons richten op onze Schepper. Hij moet op de eerste plaats komen in ons leven.