We zijn een paar weken geleden in Noord Ierland geweest. Portstewart om precies te zijn, een klein plaatsje aan de kust. Op een heldere dag kun je een puntje van Schotland zien. Ontzettend mooi.


Maar goed. Remco en ik gingen kijken naar twee events die door Vineyard Music UK waren georganiseerd. Twee dagen onderwijs over aanbidding met als titel ‘What is Worship?’ Het materiaal is ontwikkeld door Dan Wilt, een aanbiddingleider uit Canada, in 2004 sprak hij in Utrecht op onze Why We Worship dag. Dan Wilt werd vergezeld door een theoloog, Peter Fitch, wat een heel interessante combinatie was omdat ze ieder de onderwerpen van een andere kant belichtte. Peter onderbrak Dan af en toe om verhalen of bijbelteksten toe te voegen.


Dan vertelde dat iemand hem ooit had gevraagd waarom het nou zo belangrijk is om God te aanbidden. Is God echt zo onzeker dat hij het nodig heeft dat mensen hem bevestigen en prijzen om wie Hij is en om wat Hij heeft gedaan? Dat heeft Hij toch niet nodig? Pauze. Mijn eerste reactie was “kom maar op met het antwoord. Daar ben ik nou echt benieuwd naar.” Ik zat klaar met een notitieblok op schoot en een pen in mijn hand.

Er zijn heel veel redenen op te noemen. Ze zijn allemaal even waar. Maar over Dan Wilt’s antwoord ben ik nog steeds aan het nadenken. Ik had het gevoel dat er (opnieuw) een kern werd geraakt.


Dan Wilt zei: “We worship God, because we become what we worship” (We aanbidden God omdat we net zo worden als dat wat we aanbidden).


God (hoewel ik er van overtuigd ben dat Hij van onze aanbidding wil genieten) heeft het niet nodig dat wij Hem aanbidden. Hij is niet onzeker en zeker niet afhankelijk van onze buien.

Nee, wij zijn het die iets nodig hebben, daarom vraagt Hij ons Hem te aanbidden. Een leven van aanbidding is een leven waarin niet wij, maar Hij, onze grote almachtige God, centraal staat en waarin wij steeds meer gaan lijken op Hem. Is Hij niet geweldig?