Over echtheid
Ik zou een aantal dingen willen zeggen tegen de moderne aanbiddingleider en de schrijver van aanbiddingsliederen. Allereerst – vergeef me het is een beetje een open deur – over authenticiteit, echtheid. Wanneer je een aanbidder voorgaat in aanbidding of voor deze aanbidder een aanbiddingslied schrijft betekent het dat je weet waar je het over hebt. Het betekent dat je spreekt over zaken die voor jou bekend zijn. Het is alsof je zegt: "Ik ben hier bekend mee; ik weet wat het betekent en dit is geen onbekend terrein voor mij." Hiermee doel ik niet op de ervaring van aanbidding, maar op het wandelen, leven met God. Het betekent dat je weet wat dat inhoudt en dat alles wat je schrijft, alles wat je zegt, alles wat je zingt, speelt en met je meebrengt uit jouw persoonlijke ervaring voortkomt.

De druk wordt ondraag'lijk groot wanneer het jouw taak is een ervaring te creeren die, als je eerlijk bent, je boven je pet gaat. Je bent daar zelf nog niet en dan ontdek je dat het niet echt is, het is geen waarheid. Je zult dan of dingen schrijven die onbereikbaar, over-geestelijk en raar klinken, of je zult doen alsof. Wanneer je aanbidding leidt wordt dat een optreden en laten we eerlijk zijn, dat hebben we toch al gezien en genoeg van gehad?

Wat dit betekent is dat je bekend moet zijn met 'de dingen van het hart'. Aanbidding is een ervaring die van ons hart naar het hart van God stroomt. Het is een hart-tot-hart ervaring, dus moet je bekend zijn met de dingen van het hart. Je moet bekend zijn met gebrokenheid, tegenspoed en wanhoop, maar zeker ook met intimiteit, connectie, genezing en leven. Je moet bekend zijn met de dingen van het hart. En ik durf te wedden dat het grootste deel van wat God op dit moment in je leven, als schrijver of als leider, aan het doen is hiermee te maken heeft.

Hij neemt je mee in de diepte van je hart en ziel, waar je deze dingen tegenkomt, zodat je kunt spreken uit ervaring. Zodat je kunt zeggen: "Ik weet waar dat over gaat, ik ben daar geweest, ik ben er bekend mee en ik zal je meenemen zoals Aragon de 'Fellowship of The Ring' leidde of zoals Morpheus de Nebucadnezzar-groep in 'The Matrix' leidde." Dat waren leiders omdat ze in die situatie een schat aan ervaring met zich meebrachten.

Over religiositeit
Het tweede dat ik zou willen zeggen is voor mij heel belangrijk. We moeten ons losmaken van deze 'religiositeit', deze 'cultuur', deze 'over-geestelijkheid' die we de Kerk hebben binnengebracht. Het is een vervalsing, een slap aftreksel van een echte religieuze ervaring en van een echte geestelijke verbondenheid met God. Wat ik daarmee bedoel is bijvoorbeeld een uitdrukking als "We zullen God eeuwig aanbidden, is dat niet geweldig!" Eerlijk gezegd, de meeste mensen denken dan "nee, nee, niet echt."

Weet je, dit idee dat we de eeuwigheid 'aanbiddend' door zullen brengen zit zo diep ingebakken. Maar het is onbijbels, het is niet waar. In de gelijkenis van de talenten bijvoorbeeld, zegt Jezus dat wanneer Hij terugkeert, Hij degenen die goed hebben geleefd in zijn koninkrijk, degenen die trouw zijn gebleven, de echte vrienden, zal belonen. Wat geeft Hij hen? Hij stuurt ze niet naar de kerk! Hij geeft ze 10 steden om over te regeren en Hij geeft hen de rest van het erfdeel. Met andere woorden, we gaan binnen in de volheid van menselijke activiteit, creativiteit, liefde, vriendschap, avontuur en ontdekking. Dat is waarom het de hemel is, zie je, en dit idee dat we 'voor altijd zullen aanbidden' is religieuze draperie die we aan onze tijd van aanbidding toevoegen.

Ik denk dat het een soort disassociatie bij mensen teweegbrengt. Ze zingen omdat ze denken dat ze dat moeten doen, en alle anderen zingen ook dus "Ik zal proberen zo goed mogelijk mee te doen". Het is onecht; het is een valse religiositeit. We moeten ons van dit alles losmaken. Laatst tijdens een aanbiddingdienst zei de aanbiddingleider iets als "we gaan doordrukken tot in het heilige der heiligen". Misschien beschrijft hij wel een echte activiteit die plaats vindt in de geestelijke wereld, maar dat ligt zo ver weg van de ervaringen van de meeste mensen. Zo praten de meeste mensen niet. Het creeert een afstand, een valse religiositeit. We moeten het wegdoen. Het moet echt zijn, het moet oprecht zijn ten opzichte van onze ervaring en het...