Hoe komt het dat zoveel mensen niet zien wat God hen toont? God spreekt op duizenden verschillende manieren, maar zoveel mensen merken er niets van. Daar zijn meerdere verklaringen voor. De eerste is eenvoudig: men weigert te zien. Op diverse plaatsen in de Bijbel zie je, dat mensen bewust hun oren dichtstoppen en hun ogen afwenden van de waarheid. Waarom? Omdat de waarheid, meer dan wat ook, zeer scherpe gevolgen heeft.

Jezus zei het al: "Ik ben het licht van de wereld. Maar de wereld heeft liever de duisternis dan het licht. Hun leven is namelijk vol slechtheid." (Johannes 3:19) In de onwetendheid van duisternis kunnen we onszelf wijsmaken dat we goed zijn. Maar als het licht van Jezus gaat schijnen, worden we ineens geconfronteerd met de waarheid dat we slecht zijn en redding nodig hebben.

Daarom zijn er altijd mensen die weigeren de waarheid te zien. Zelfs al dansen de bewijzen voor hun ogen. 'Ik zie niets! Ik hoor niets!', gillen ze keihard boven het geroep van de waarheid uit.

Een tweede reden voor het niet herkennen van wat God doet, is teveel bezig zijn met het eigen denken. Veel mensen worden zo beheerst door hun eigen beperkte ervaring en hun eigen inzicht, dat ze verblind zijn voor wat God doet en zegt. Eigenzinnigheid is een vloek voor veel mensen. Om echt wijs te worden, moet elk mens ten diepste toe beseffen hoe onwetend en dwaas we eigenlijk zijn. Zelfs al weten we veel van de Bijbel. De beste christenen, zelfs leidinggevenden, kunnen enorm dwaas zijn, als ze op hun eigen inzicht vertrouwen, in plaats van zich werkelijk door de Geest van God en het Woord van God te laten reinigen.

De Bijbel geeft diverse frappante voorbeelden, van mensen die meenden een zuivere kijk op de situatie te hebben, maar die bleken blind te zijn, door hun eigen denkbeelden. Zo is er het voorbeeld van een vrouw, die met haar zoon in de woestijn rondzwerft. Ze roept tot God: "Waarom laat je me hier sterven?" God opent vervolgens haar ogen en ineens ziet ze een waterbron vlakbij. Die bron was er allang, maar ze zag hem niet, omdat ze alleen maar oog had voor haar eigen ellende (Genesis 21:19).

Een ander zeer treffend voorbeeld, is de blindheid van de ervaren schriftgeleerden, die meenden een zuiver zicht op de Wet van God te hebben. Ze wisten alles wat er in de rollen over God geschreven was en konden er velen in onderrichten. Toch lieten ze zich niet leiden door de Geest van God. Het gevolg was, dat ze Gods werk als het werk van Satan bestempelden en zelfs hun eigen God begonnen te bestrijden.

Niet voor niets zegt de Bijbel meerdere malen, in verschillende bewoordingen: "Leun niet op je eigen inzichten, maar vertrouw in alles volkomen op de Heer. Dan zal Hij je paden recht maken" (Spreuken 3:5-7).

Verbroken zijn, niet leunen op je eigen wijsheid, met heel je hart buigen voor de allerhoogste God, zijn elementen die noodzakelijk zijn voor het verwerven van zuiver zicht. Daarom zegt de Bijbel dat echte wijsheid volkomen afhangt van de mate waarin iemand echt diep ontzag heeft voor God. God vrezen is iets heel anders dan veel lezen en weten over wat er over God geschreven staat. Velen verwarren deze zaken. God vrezen, ontzag voor Hem hebben, Hem liefhebben heeft alles te maken met Hem zoeken met heel je leven. Hem werkelijk willen ontmoeten, omdat je hart in liefde en aanbidding uitroept naar Hem. Alles in je hunkert naar Hem, en je wilt je eigen leven achterlaten, verliezen om Hem heel intens te kennen. Als je daarvoor je eigen positie, je eer, je kennis en je rijkdom, moet opgeven, dan is dat het waard.