Al reizende bezoek ik veel gemeentes en conferenties. Van tijd tot tijd komt er iemand naar mij toe met een opmerking als: "Vandaag heb ik niet zoveel uit de aanbidding kunnen halen", of iets dergelijks.

Over het algemeen reageer ik met wat humor: "O, ik wist niet dat we jou aan het aanbidden waren." Zo probeer ik die persoon te helpen realiseren wat hij zojuist gezegd heeft.

Aan de ene kant begrijp ik wel wat hij probeert te zeggen. Namelijk dat hij niet in staat is geweest betrokken te raken bij de tijd van aanbidding. Misschien omdat het de tijd van aanbidding niet zo toegankelijk was of misschien kwam het door zijn eigen emotionele toestand. Hoe dan ook het onderstreept iets dat nog veel belangrijker is. Dat aanbidding een daad van onze wil is en dat aanbidding niet in de eerste plaats over onze gevoelens gaat. Het gaat over mensen die geschapen zijn om God te aanbidden. De Enige die onze aanbidding waard is.

Een paar jaar geleden raakte ik onder de indruk van Job 1, vers 20: "Job stond op, scheurde zijn kleren als teken van zijn vreselijke verdriet en viel op de grond neer" (Het Boek). In de NIV-vertaling staat: ...he fell to the ground in worship (red.).

Dit vers komt direct na het gedeelte waarin Job er achter komt dat hij in één keer zijn hele kudde, zijn dienstknechten en zijn kinderen is kwijtgeraakt. Het is moeilijk om je te verplaatsen in een situatie waarin je te horen krijgt dat je zowel je rijkdom als je kinderen bent kwijtgeraakt – en dat in slechts enkele minuten tijd! Het is bijna onmogelijk om de pijn te voelen die Job toen voelde of te begrijpen welke gedachten op dat moment door zijn hoofd gingen.

Vaak vinden we het moeilijk om God te volgen wanneer we een rotdag hebben gehad. Laten we kijken naar Job's reactie. Allereerst scheurt hij zijn kleren en scheert hij zijn baard, een typisch Joodse reactie op onheil. Maar dan, bijna tussen neus en lippen door, eindigt het vers met de opmerking: "Hij viel op de grond neer, in aanbidding" Wat een geweldige reactie! Ondanks zijn emoties op dat moment wist hij instinctief dat hij God moest zoeken en Hem moest aanbidden. Job wist dat God zijn enige hoop was en dat aanbidding de enige passende reactie was. Hij wist dat God de Enige was die hij moest aanbidden en de Enige die aanbidding waard is.

Ondanks Jobs omstandigheden is God nooit oneerlijk of onrechtvaardig. Dat betekent niet dat Job begreep wat er aan de hand was (namelijk dat hij een zware beproeving van God onderging), wat hij wel begreep is dat aanbidding de enige passende reactie is. Job overleefde zijn beproeving, ik ben er zeker van dat God dat van te voren wist. Het boek Job eindigt met God die tot Job spreekt en daarbij, wat mij betreft, de mooiste en meest aanbiddingvolle woorden uit het Oude Testament gebruikt.

Terwijl je jouw reactie naar God in moeilijke tijden voor de geest haalt, denk dan ook aan Jobs reactie van aanbidding. Je bent gemaakt om te aanbidden en om, naar God toe, te reageren met aanbidding.

Moge God je blijven zegenen terwijl je Hem najaagt!

© 2002 Vineyard Music  Nederlandse tekst: Jane Hempenius E-Contact is een gratis maandelijkse uitgave van Vineyard Music Benelux. Ga voor meer Nederlandstalige artikelen naar de website van Vineyard Music (Benelux). Of stuur een e-mail naar info@vineyardmusic.nl.