De meeste zangers zouden het geweldig vinden om op een van de grootste podiums van de wereld te staan. Dat was ook het doel waar de jonge Paul Wilbur naar streefde. Vanuit zijn Joodse opvoeding zong hij in het tempel koor, studeerde zang en opera in Italie en gaf gitaar les en koordirectie. Het was zijn streven om net zo bekend te worden als Robert Merrill of Richard Tucker, populaire Joodse opera zangers die ook in de tempel zongen. 

"Richard Tucker was een soort 'Bob Hope' voor Israel,zegt Wilbur. "Hij verzorgde samenkomsten op hoogtijdagen voor de Israelische troepen die met de feestdagen niet naar huis konden. Zo is eigenlijk mijn leven gevormd. 

Maar God had een plan dat veel groter was dan welk opera podium dan ook en Hij gebruikte een van Wilburs zwaktes om hem te leiden.

"In principe ben ik een aardige ventzegt hij, "maar de dingen die voor jonge mannen aantrekkelijk zijn waren heel belangrijk voor me; met mijn vrienden aan de bar hangen en meisjes. En juist mijn aantrekkingskracht voor meisjes bracht me in de kerk. De enige keer dat ik namelijk in de kerk ben geweest was omdat ik een aardig meisje vroeg met mij uit te gaan, en zij reageerde meteen terug 'en wat zou je ervan vinden met mij naar de kerk te gaan?' Het achtervolgde me. Of ik het meisje nu tegenkwam in een bar, op school of in het winkelcentrum, steeds als ik haar vroeg "wil je met me uitgaandan antwoordde zij "wat zou je ervan vinden met mij naar de kerk te gaan.Het leek wel of ik een T-shirt aan had waarop stond 'neem me mee naar de kerk'

Tijdens een van deze "kerkafspraakjes,hoorde Wilbur een man gitaar spelen tijdens de aanbidding en hij was helemaal verkocht; en niet alleen door de vaardigheid, maar Wilbur proefde er iets in waar hij geen woorden voor had. "Het was de zalving van de Heilige Geest natuurlijk, maar dat wist ik toen nog niet, zegt Wilbur

Wilbur bleef de kerk bezoeken, deels omdat hij zich aangetrokken voelde tot de prediking. "Op zondagavond waren er preken over de profeten en dat vond ik fascinerend. Het was onderwijs dat ik als joods jongen die de tempel bezocht, nooit had gehoord.

Op een zondag werd er in de kerk aangekondigd dat iedereen die een gratis maaltijd wilde bij een gezin zou worden ondergebracht. Wilbur schreef er voor in, maar bedacht zich weer. "Ik zag het al helemaal voor me, ik was ingedeeld bij een opa en oma en mijn dankbaarheid voor de maaltijd bestond uit urenlang op de bank zitten babbelen en kijken naar foto's van de kleinkinderen, met een quilt over onze knieen.

Maar, wat hij ook probeerde, hij kon niet onder de maaltijd uit. Toen hij aankwam bij het huis was hij verbaasd te zien dat de deur werd opengedaan door Jerry Williams, de man die hij een paar maanden eerder gitaar had horen spelen.
bladzijde 1 van 2
"Een paar weken laten nodigde Jerry me uit mee te gaan vissen en terwijl we aan het vissen waren leidde hij me tot Jezus, vertelt Wilbur. Dat was 26 maart 1977. Ik werd 's morgens als een ander persoon wakker. Het was heel overweldigend. Ik kende de Bijbel al wel, maar ik kreeg nu een diep verlangen hem te gaan lezen en te bestuderen.

Wilbur en Williams vormden een zanggroep, Harvest genaamd, en zij trokken 4-1/2 jaar lang rond. Ook maakten ze een aantal albums. "Maar ik kon er niet onderuit dat ik Jood ben, en wat dat voor me betekende. Ik wist dat God mij riep om het Evangelie naar mijn eigen volk te brengen, en uiteindelijk heb ik de groep vaarwel gezegd en ben gegaan,vertelt Wilbur. In Romeinen 1:16 staat dat we het eerst naar de Joden moeten brengen…. Ik heb een jaar gehuild maar ik wist dat het Evangelie eerst op een gevoelige wijze terug gebracht moest worden naar de Joden, zodat ze het konden verstaan.

Wilbur was Israels 'Hope', en hij name en aantal CDs op voor de groep. Later werkte hij voor Integrity en heeft intussen 6 albums voor hen opgenomen. Deze zijn opgenomen in het Arabisch, Russisch, Mandarijn-Chinees, Spaans, en nog andere talen.

Wilbur weet zich geroepen voor de Joden en de heidenen, en als brug tussen hen beiden. In feite is zijn laatste CD, De Wachter, een bewogen oproep aan de Heidenen om hun positie in te nemen als "Wachters op de Muuren te bidden voor Jeruzalem, Israel en het Joodse volk.