Eenheid tussen kerken:
Het lijkt goed te gaan met de eenheid tussen kerken: leiders komen samen voor gebed en omarmen elkaar. Toch knaagt er iets. Samen bidden voelt weliswaar goed, maar samen een stadsbrede bediening vormen, is een ander verhaal. Dat doet inbreuk op mijn persoonlijke ruimte. En misschien zullen gemeenteleden mijn kerk verlaten voor een andere voorganger, of pikken ze vreemde ideeen op! Is het dan niet mijn taak als leider om daarin waakzaam en wijs te zijn…?

Tommy Tenney schrijft hierover: ,,Het probleem is maar zelden het probleem. Het probleem is altijd controle. De worsteling om controle te hebben, vernietigt iedere hoop op onderlinge eenheid.'' (Tommy Tenney: God's Dream Team). Misschien heeft hij vaker gelijk dan we beseffen:,,Het probleem is altijd controle.'' Onze angsten, onze bezorgdheid, onze toepassing van de bijbel, misschien zelfs onze boosheid – alles wat we opwerpen tegen het verder vorm geven van onderlinge eenheid is niet het echte probleem. Het probleem is altijd controle! Jezus bad: '…dat zij één zijn zoals Wij' (Joh. 17:11,23). Volgens Jezus moet onze onderlinge eenheid de volmaakte intimiteit van liefde en samenwerking reflecteren van God de Vader en God de Zoon. Maar ondanks Jezus' gebed om eenheid geven we er de voorkeur aan afstand tot elkaar te bewaren. We willen eenheid, maar niet té close. Immers, hoe vaak eindigt een roep om eenheid niet in de tirannie van een enkeling?

Luister naar wat Paulus schrijft in 1 Korinthiers 1:17- 2:5.:

Want Christus heeft mij gezonden om het evangelie te verkondigen, en dat niet met wijsheid van woorden, om niet het kruis van Christus tot een holle klank te maken. Want het woord des kruises is wel voor hen, die verloren gaan, een dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een kracht Gods…. Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid, doch wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid. Wij prediken Christus, de kracht Gods en de wijsheid Gods. Want het dwaze van God is wijzer dan de mensen en het zwakke van God is sterker dan de mensen. Wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen; en wat voor de wereld onaanzienlijk en veracht is, heeft God uitverkoren, dat, wat niets is, om aan hetgeen wel iets is, zijn kracht te ontnemen, opdat geen vlees zou roemen voor God. Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en die gekruisigd.

Waarom benadrukt Paulus de boodschap van het kruis als de kracht van God? Waarom wil hij niet preken over Jezus die triomferend is opgevaren naar de hemel, van waaruit Hij in heerlijkheid regeert? En wat heeft dat te maken met eenheid onder kerken, onder de christenen in onze stad? Omdat de apostel Paulus uit eigen ervaring wist dat mensen – zelfs de meest oprechte gelovigen – verslaafd zijn aan controle en daarom het kruis van Christus nodig hebben. Jezus Christus koos het kruis en dat kruis ontnam Hem alles, zelfs zijn relatie met de Vader in de hemel, toen Hij riep: ,,Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?'' (Matth. 27:46). En toch, juist toen niks meer zinnig leek, toen alle menselijke troeven uitgespeeld waren en alles verloren leek, toen werkte God met volle kracht. Hij verhoogde de gekruisigde Christus tot de hoogste plaats en maakte Hem Heer van u en mij. Omdat Jezus God was, erfde Hij rechtmatig goddelijke privileges, zoals gediend worden door de engelen, maar Hij gaf zijn rechten op – allemaal (Zie Filip. 2:5-11)

Dit is wat de apostel Paulus ook zelf had ervaren: Ofschoon ik voor mij wel reden zou hebben om ook op vlees vertrouwen te stellen. Indien een ander meent op vlees te kunnen vertrouwen, ik nog meer: besneden ten achtsten dage, uit het volk Israel, van de stam Benjamin, een Hebreeer uit de Hebreeen, naar de wet een Farizeeer, naar mijn ijver een vervolger van de gemeente, naar de gerechtigheid der wet onberispelijk. Maar alles wat mij winst was, heb ik om Christus' wil schade geacht. Voorzeker, ik acht zelfs alles schade, omdat de kennis van Christus Jezus, mijn Here, dat alles te boven gaat. Om zijnentwil heb ik dit alles prijsgegeven en houd het voor vuilnis, opdat ik Christus moge winnen, en in Hem moge blijken niet een eigen gerechtigheid, uit de wet, te bezitten, maar de gerechtigheid door het geloof in Christus, welke uit God is op de grond van het geloof. Dit alles om Hem te kennen en de kracht zijner opstanding en de gemeenschap aan zijn lijden, of ik, aan zijn dood gelijkvormig wordende, zou mogen komen tot de opstanding uit de doden (Filippenzen 3:4-11).