Eerst droomde ik dat ik in het donker over een zwak verlichte weg door het bos reed, vond het wel stoer en spannend tot ik plotseling een paar mensen voor de auto zag wegschieten. Ik schrok ervan. Toen realiseerde ik me dat ik vergeten was m'n licht aan te doen en 88 km per uur reed. Ik schaamde me.

Even later droomde ik dat ik met de mountainbike langs een slopersbedrijf reed waar een enorm betonblok lag. Het was ongeveer zo groot als 2 huizen. Er liep een stenen trap omhoog die ik opliep, bovenop was een plateau. Ik keek erop rond en was geboeid door de verschillende uitsparingen die wel een soort kamers leken. Het was me absoluut niet duidelijk wat het nut hiervan was. Iemand van het bedrijf vroeg me wat ik aan het doen was. Ik gaf aan dat ik gefascineerd was door het blok beton.

Hij gaf trots aan dat ze het blok ergens hadden gevonden op een verlaten terrein en dat er nu een hoge bieder was die het wilde hebben als kunstobject. Volgens de man die me aansprak was het een onderdeel uit een Oost-Europees oud verdedigingswerk.  Op mijn vraag waarom het nog niet verkocht was, gaf de man aan dat er claims liepen over wie nu de eigenaar was. Al met al een boeiend stuk beton met een interessant verhaal en geschiedenis!

Toen ik wakker was vroeg ik of de Heer er iets mee wilde zeggen.

Ik kreeg het volgende in gedachten; Een evangelist in Belgie leerde me vroeger dat mensen belangrijker zijn dan projecten:

We speelden met een christelijke band in Belgie en onderling was er een conflict, iemand hield zich niet aan de afspraken. Ik vond dat we hem daar aan moesten houden. Maar de evangelist hield me voor; mensen zijn belangrijker dan projecten, wat vind je belangrijker, dit project of deze persoon?

Dat heeft me later nog vaak aan het denken gezet,  soms als er een conflict dreigde, herinnerde ik me de woorden "mensen zijn belangrijker dan projecten.  Dat bracht me er toe om eerst te bidden; "Heer, wat vindt u?.  Soms maak ik dan de keuze om m'n project maar even los te laten en te investeren in de persoon.

Even terug naar mn dromen; soms vergeet of kwets ik mensen omdat m'n eigen belang of plezier voorop staat. Als je de vergelijking met auto zonder licht neem; je kan lekker scheuren, maar we zijn ons niet bewust van het risico dat we nemen in het verkeer, onze auto is een dodelijk wapen. Zo ook met ons spreken, is het gericht om onze eigen doelen te bereiken of om de ander tot zijn recht te laten komen? Dit doet me denken aan de opmerking van Jakobus waarin hij stelt dat ook onze tong een dodelijk wapen is en dus mensen kan doden.

Als het gaat om het blok beton; in mijn droom (en vaak ook in de werkelijkheid) vind ik zo'n "projectboeiender dan de gedachte hoe ik in mijn medemens kan investeren. Kijk, medemensen heb je zo veel! Je hoeft de straat maar op te gaan en je komt er tientallen tegen waar je niks aan hebt....

Zo Jezus ook zo over de straat lopen? Jezus zag de kinderen, voelde dat een vrouw Hem stiekem aanraakte, zag Zacheus in de boom, liet zich zalven door een hoer, had oog voor de misdadiger aan het kruis. Jezus is zo anders, zo op mensen gericht. Omdat Hij van mensen houdt, zoveel, dat Hij de hele weg wilde gaan, tot in de dood!

Hou ik van mensen? Bid ik voor ze als ik op straat loop?
Lees verder ...

Ik heb het een keer geprobeerd, ik was aan het wachten in een bushokje en vroeg de Heer om een woord van kennis voor een man in een regenjas. Ik kreeg dat woord van kennis, maar durfde het niet te vertellen in de bus...  Later heb ik het wel een keer gedaan bij een zwerver  en dat had grote gevolgen voor de man (zie *cursief hieronder)

Jezus handelde ook vaak zo. Laten we van Hem leren en op mensen gericht zijn en niet op dingen of projecten.

Heer vergeef me dat ik vaak zo vol ben van mijn eigen doelen en verlangens, en dat ik zo weinig bewogen ben zoals U.

Ben jij ook bezig met je eigen ding of project en komen de mensen die om je heen staan tekort? Je vrouw, je man, je kinderen, je ouders, je naaste?

*Buiten liep een verwilderde man hard in zichzelf te praten. Hij zag eruit als een zwerver of junk. Mijn eerste reactie was om afstand te bewaren, misschien is hij wel agressief. Maar toen bad ik wat God in hem zag.

Ik liep naar hem toe en vroeg hoe het ging. Onsamenhangend vertelde hij dat hij vanuit Zwolle richting Apeldoorn was gereisd omdat een christen in Zwolle hem had gewezen op een christelijk opvangcentrum in de buurt van Apeldoorn. Daar was hij naar toe gegaan en was een samenkomst binnengelopen die net bezig was. Hij snapte niet veel van de preek en was naar buiten gelopen om een sjekkie te roken.  Toen was een medewerker achter hem aangekomen en had hem erop gewezen dat dit niet kan en dat hij terug mee moest naar de bijeenkomst. Er ontstond een discussie waarop de zwerver, diep teleurgesteld, besloot om weg te lopen. Hij wilde die avond terug naar Zwolle, maar had geen geld voor de trein, het zou 10 euro kosten.

We liepen richting het spoor en hij vertelde dat hij plan was om voor de trein te springen omdat hij geen uitweg meer zag uit z'n problemen.

Ondertussen was ik aan het bidden en vroeg God om woorden. "Weet je dat Jezus heel veel van je houdt?. Hij begon te huilen, "Ja, ik weet het, ik heb het eerder gemerkt toen Hij me beschermde in bepaalde situaties, dat was geen toeval. Ik pakte 10 euro uit m'n zak en bood hem die aan voor de treinreis. We liepen samen nog een stuk in de richting van het station waarbij ik al lopend voor hem mocht bidden. Hij zou weer contact zoeken met de christen in Zwolle en blij en opgelucht vertrok hij.

Ik was blij natuurlijk, maar hoe vaak ben ik niet even de andere kan op gelopen en hoe vaak heb ik niet het contact met de Heer waardoor je gevoelig bent voor zijn stem? Vaak. "Heer, kom mijn ongeloof te hulp.

Uit: Ik droomde: Naima wil zichzelf met explosieven opblazen - uit liefde.