Bijbelkennis is absoluut onmisbaar voor aanbidding.

In de eerste plaats, zelfs het weten wat aanbidding is, is afhankelijk van bijbelkennis. De woorden voor aanbidding zijn allereerst bijbelse termen, en het weten wat aanbidding is, begint dus met het bestuderen van de begrippen in hun bijbelse context. De context voor deze begrippen is niet alleen de individuele teksten, maar een historische context waarin de verschillende instellingen die de teksten beschrijven zich hebben ontwikkeld. Bijvoorbeeld, de reden dat Hebreeen (H13) aanbidding definieert als het delen van bezittingen met anderen en het prijzen van God berust op de visie dat Jezus de vervolmaking is van het Oudtestamentische offersysteem. Door deze verandering is het voor de schrijver van Hebreeen nodig om het offeren van aanbidding opnieuw te definieren.

Ten tweede, aanbidding is in wezen onderwerping aan God. Hoe zullen we zonder grondige bijbelkennis weten wie deze God is en welk type onderwerping hem behaagt? We zouden kunnen aannemen dat het naar ons toe zal komen door de prediking, of onze eigen algemene theologische kennis, maar dit is een problematische veronderstelling. Theologische kennis is afhankelijk van de Bijbel. We moeten de verschillende theologische stemmen in de christelijke wereld kunnen evalueren. Voor een dergelijk evaluatie is, vanwege deze afhankelijkheid van de Bijbel, een grondige kennis van de bijbelse tekst noodzakelijk. Bovendien hebben niet alle aanbiddingsleiders een grondige bijbelse achtergrond. Sommigen zijn, zoals ik, opgegroeid met de Bijbel. Thuis werd er dagelijks uit (voor)gelezen zodat het een deel werd van mijn leven. Anderen hebben dit voordeel niet. Tenzij zij intensief en continue de Bijbel bestuderen zullen zij onvoldoende bijbelkennis hebben om hun werk uit te voeren. Het bestuderen van de Bijbel is niet het horen van preken, want men hoort gewoonlijk maar één of twee preken per week. Sprekers hebben zelf evaluatie nodig, en de prediking van welke kerk dan ook zal misschien niet helemaal in balans zijn (misschien vanwege een legitieme behoefte of gerichtheid van die gemeente). De enige manier om zeker te zijn dat we de juiste God aanbidden op een manier die hem plezier doet, is door zelf de Bijbel te bestuderen.

Ten derde, de woorden van onze aanbidding zijn vaak vol van de Bijbel en als we geen diepgaande kennis van de Bijbel hebben, zullen we vaak de beelden en thema's van teksten die we gebruiken, niet begrijpen. Dit zou kunnen leiden tot vreemde naast elkaar staande zaken, onkundige interpretaties of het negeren van relevant materiaal. Hiermee verband houdt het punt dat veel aanbiddingsleiders zelf liederen schrijven. Hoe kan iemand liederen schrijven zonder doordrenkt te zijn met de Bijbel, zo dat de waarheid van de Bijbel uit het lied stroomt? Verder moet een lied, na het schrijven, bijbels en theologisch getoetst worden. Een lieflijk poetisch beeld kan misleidend zijn. Hoewel je altijd iemand anders kunt vragen om het kritisch te bekijken, zou de eerste kritische blik toch van de tekstschrijver zelf moeten zijn.