Ik droomde, we waren met een groepje op vakantie op een eiland. Er was een bende actief die min of meer alles achter de schermen controleerde, tot de politie toe. Daar kwamen we later achter.

Op een markt hadden we een oude handgetekende kaart van het eiland gekocht, deze was niet bijzonder fraai, maar leek wel een leuk souvenir. Op een bepaald moment werden we op een rustig weggetje door een auto staande gehouden en een aantal mannen stapte uit. Ze wilden ons overmeesteren en wij boden weerstand, maar uiteindelijk waren zij sterker. Ze mishandelden ons en dwongen ons te zeggen waar de kaart was die we gekocht hadden. Ik gaf de kaart en de leider opende deze en wees een bepaalde plek aan die blijkbaar erg belangrijk voor hen was. Ik concludeerde dat we misschien wel een oude kaart hadden gekocht die een geheime plek aangaf, misschien doordat er iets kostbaars lag of dat deze het bewijs van een misdrijf bevatte, geen idee. We beleven gewond achter. (Later hoorde ik dat de leider van het groepje ook de man was die het eiland overheerste en een schrikbewind voorde waar veel mensen de dupe van waren.)

We probeerden zo goed als het ging om onze vakantie voort te zetten. Een paar dagen later liepen we op een afgelegen bergpad naast een afgrond toen we een man zagen aankomen. We herkenden de man als degene die ons te pakken had genomen. We spraken zachtjes af dat we hem in het voorbijgaan zouden overmeesteren. Toen hij langsliep grepen we hem en na een kort gevecht kregen we hem met zijn gezicht op de grond. We bonden zijn hadden op de rug aan elkaar en bonden de voeten aan elkaar. Ook verbonden we de enkels en de handen aan elkaar met een touw. Hij kon geen kant meer op. Maar wat moesten we nu doen, als we de politie of omstanders zouden waarschuwen, was de kans groot dat zij onder de macht van zijn organisatie zouden staan. Maar aan de andere kant wilden we de bevolking bevrijden van zijn wandaden.  

We vonden de kaart in zijn jas en staken die in de brand.

We namen hem mee en vonden een eindje verderop een grot in de bergwand waar we in gingen. Om de beurt zouden we hem bewaken en voedsel halen. We wisten dat de man zou proberen te vluchten dus we besloten hem zoveel mogelijk helemaal vastgebonden te houden. Ik zorgde ook dat hij niet kon spreken door wat in zijn mond te stoppen omdat ik me er van bewust was dat hij zou proberen ons te verleiden met geld o.i.d om hem vrij te laten. Iemand in onze groep zou daar misschien gevoelig voor zijn.

 We vroegen ons af wat we nu moesten doen, een paar van ons opperden dat we hem moesten doden, dan zouden wij en het volk van de problemen af zijn, we konden eigenlijk niets anders. Ik zag ook wel in dat de situatie eigenlijk onhoudbaar was, maar doden is geen oplossing, dan zouden we net zo worden als hij en er zouden wel weer nieuwe leiders als hij gaan opstaan.

Toen ik de wacht moest houden bad ik God wat te doen en kreeg het idee om voor hem te gaan bidden en uit de Bijbel te gaan lezen. Dit begon ik te doen, in begin merkte ik geen reactie. Maar wat later begon God me dingen te laten zien* uit het leven van de man, onder andere uit zijn niet gelukkige jeugd. Er kwamen steeds meer beelden die ik aan hem vertelde. Daarbij sprak ik namens God over de liefde die Jezus en de Vader voor hem hebben en dat zij hem willen genezen. Daarbij las ik Psalmen waarin de schrijver uitroept naar God voor redding en vergeving. De man kreeg tranen in zijn ogen en begon te schudden van het huilen. Ik maakte zijn mond vrij en ging door met bidden en lezen. Ik was bang dat hij nog toneel kon spelen maar  wilde toch het risico nemen om hem serieus te nemen, ik geloofde dat God hem zou kunnen en willen veranderen. De man bevestigde dat de dingen die ik noemde in zijn leven gespeeld hadden en dat deze hem hadden gemaakt tot wie hij was. We baden samen en hij beleed zijn zonden onder tranen en nam Jezus aan als zijn verlosser.

De anderen kwamen terug en ik vertelde wat er aan de hand was. Iemand uit de groep drong er op aan hem te doden omdat hij niet te vertrouwen was. Ik kon daar niet in mee gaan en gaf aan dat ik liever het risico nam om God te vertrouwen en onze vijand een kans te geven. Ik wilde niet worden als hij.

Ik ging naar de man toe en vertelde hem dat ik hem wilde bevrijden en daarmee het risico nam dat hij ons terug zou pakken, maar dat ik liever de weg van Jezus bewandel door lief te hebben en vertrouwen te schenken, wat de uitkomst ook zal zijn.

De details van de rest van de droom weet ik niet meer omdat ik half wakker was. Maar ik kan me vaag herinneren dat de man veranderd terug is gegaan en zijn invloed als leider heeft gebruikt om zegen te brengen, in plaats van de vloek, over het eiland.

Vervolgens ging ik bidden. Daarbij wil ik nog een keer zeggen dat ik er niet zo zeker van ben of het nu God is die dan een interpretatie geeft of dat ik er zelf wat inleg. Ik denk aan een combinatie van beide, maar ieder die dit leest moet zelf maar bidden wat hij of zij er wat mee kan doen. Hier dan wat ik er uit haal;

Ik heb zelf bepaalde zwaktes, o.a. een onzekerheid die vroeger maakte dat ik dingen dacht en deed om bevestiging in de ogen van mensen te krijgen. Dat bepaalde voor een groot deel mijn dagelijkse denken. Ik ben een jaar overspannen geweest omdat spanningen met betrekking tot onzekerheid in de menselijke (werk)relaties te veel werden. Ik verloor mijn werk en na een jaar kon ik ergens anders aan de slag. In die periode heb ik professionele hulp gehad. Daarin heb ik geleerd hoe om te gaan met bepaalde dingen in je leven die de overhand hebben. Je moet ze eerst onder ogen gaan zien. Vervolgens ga je het traject in om de overhand over je gevoelens en gedrag te krijgen. Dat is hard werken, maar als het lukt, geeft dat ook weer een stimulans om door te gaan. Tot het moment komt dat je niet meer geregeerd wordt door gevoelens, maar dat je wil de baas is en dat je kan kiezen wat het beste is. Dit is geen eenvoudig proces, maar zeker de moeite waard om er hard aan te werken.

Het klinkt misschien raar, maar ik wilde in het begin geen gebed door bijvoorbeeld op de zondagochtend naar voren te gaan. Ik ben daar zeker een voorstander van, maar ik besefte me dat het probleem in mijzelf lag en dat ik eerst dat moest aanpakken. Ik had wel vaker mensen gezien die vaak voor zich lieten bidden, maar die zelf hun gedrag niet wilden veranderen.

Later heb ik wel voor me laten bidden door mensen die vaker woorden van God kregen, maar toen gebeurde er niets... Wel gaven ze dat God me in de gemeente tijdens de aanbidding zou aanraken. En dat gebeurde later vele malen!

Waarom vertel ik dit? Lees verder op de volgende pagina >>Â