Profetische aanbidding.
Peter vindt het een wat moeilijke term: "Het zijn twee begrippen die met elkaar in tegenspraak zijn. Het profetische is op ons gericht (Wat spreekt God tot ons?), aanbidding op God.Frank knikt: "Aanbidding is een reactie op de aanwezigheid van God. Het gaat er niet om dat we aanbidden om profetisch te willen zijn of zo. De term suggereert bovendien iets exclusiefs: er bestaat huis-tuin-en-keuken aanbidding én dan heb je de hogere variant: profetische aanbidding: heel geestelijk en artistiek, weggelegd voor bijzondere mensen. Frank: "Aanbidding is eigenlijk heel gewoon die ontmoeting met God; in profetische aanbidding gaat het er om dat Hij de ruimte krijgt om zijn hart te openbaren.

Peter en Frank, zeer actief op het gebied van aanbidding in conferenties, bijeenkomsten en trainingen, hebben hun gezamenlijke activiteiten ondergebracht in de Stichting 'Bouw Uw Troon', die onder meer een cursus organiseert voor mensen die bezig zijn met muziek en aanbidding – komend seizoen al voor de vijfde keer. "Heel veel cursisten komen met precies deze vraag, weet Peter: "Hoe kan ik God meer ruimte geven?Het antwoord op die vraag blijkt in de praktijk niet zo eenvoudig gegeven. Zij die het zoeken zijn soms behoorlijk gefrustreerd, zij die het menen te hebben, denken dat vaak alleen maar. Hoe zit dat?

'Heer, wilt U over ons zingen?'
We weten zo langzamerhand allemaal wel wat, of beter gezegd, Wie centraal staat in onze eredienst. Maar zijn we ook echt zo gepassioneerd over onze ontmoeting met Hem dat al het andere ervoor opzij gaat? Peter: "We streven ten diepste toch vaak gewoon naar een goede, fijne dienst. Dat is erg op onszelf gericht; een hele tactische misleiding van de tegenstander.We kunnen er ook voor kiezen verder te gaan dan wat wij fijn vinden, en de Heilige Geest de leiding geven. "Een sprong in het diepe en niet weten waar je uitkomtvult Frank aan, "dat moet je willen.Hij trekt de vergelijking met de Tempelbeek(Ezech.47): "Het is geen heilig moeten. God nodigt ons uit om dieper te gaan, maar je moét het niet.Aarzelingen zijn er dan ook legio. Stel dat er echt iets gebeurt wat mensen niet meer begrijpen, dat de dienst te lang gaat duren, dat het 'uit de hand loopt'? Frank: "Misschien is zondagochtend ook niet het eerste moment om deze dingen te leren, maar het gaat om een houding, zowel bij het aanbiddingsteam als het leiderschap.Voorbij de 'fijngrens' gaan levert altijd een spanningsveld op. De liederen zijn gezongen, het was fijn, en nu? Je kunt stoppen, maar je weet dat je dieper kunt. Ga je verder? Hoe dan? Iedere aanbiddingsleider kent dat omslagpunt in een dienst wel. Frank knikt: "Ja, en dan...? Wachten op God. Eigenlijk is het Hem vragen: 'Heer, wilt U nu over ons zingen?'. Stil zijn, luisteren, uitstappen. Vaak betekent dat gehoorzamen, zonder te begrijpen. En het is maar de vraag of het altijd fijn is.Die manier van zoeken naar Gods richting, ook in een samenkomst, past niet zo goed in strakke structuren of een gelikte performance. Botsen we hiermee niet aan tegen een generatie die geentertaind wil worden, ook in de kerk? "Mensen die geen christen zijn, zoeken in de kerk helemaal niet naar een mooie show,meent Peter. "Die willen God zien en weten of het geloof werkt.Frank is dat roerend met zijn broer eens: "In de gemeente zijn we gaan denken dat, als het er gelikt uitziet en het goed klinkt, het ook goed is. Dat is helemaal niet waar. We verwarren zalving met de emoties die een vaardig musicus kan oproepen. Kwaliteit zou het werk van de Heilige Geest moeten ondersteunen, maar vaak is de kwaliteit een dwingend keurslijf geworden dat juist de ruimte voor de Geest inperkt.Opmerkelijke uitspraken, zeker uit de mond van twee professionals, die bovendien wegbereiders waren voor een hele nieuwe generatie zeer getalenteerde, professionele christenmusici.