De muzikanten komen het podium op. De mensen die rond het podium zitten, kijken ernaar en langzaam wordt het stiller. Er hangt verwachting in de lucht. Ze zijn gekomen met het verlangen samen een goede tijd te hebben door naar muziek te luisteren en er deel aan te hebben.

De band begint te spelen en vrijwel direct beginnen mensen mee te doen met de muziek. Ze klappen en/of tikken met hun voet in het ritme van de liederen. Weer anderen beginnen mee te zingen. Enkelen lijken geraakt te zijn door de muziek. Het is duidelijk dat bijna iedereen van het gebeuren geniet. Terwijl de band het ene lied na het andere speelt, verandert de sfeer en komt er meer gevoel in. Soms is er applaus na of zelfs tijdens een lied. Naar het einde toe worden de liederen langzamer en intiemer. Veel mensen luisteren of zingen zachtjes met gesloten ogen.

Na afloop heerst er een gevoel van gedeelde vreugde en tevredenheid. Iedereen, zowel de band als het publiek, heeft gevonden waarvoor ze kwamen; gezamenlijk hebben ze genoten van muziek en teksten geuit door zowel de muzikanten als de luisteraars en het heeft hen bij elkaar gebracht.

Wat wordt met dit tafereel beschreven?
Een populair muziekconcert of een aanbiddingsdienst? Omdat er in de beschrijving woorden als 'podium', 'klappen' en 'applaus' gebruikt worden, zullen velen dit associeren met een muziekconcert. Die woorden moeten wel een 'wereldse' muziekgroep beschrijven die honderden mensen opgejut heeft tijdens zo'n berucht rockconcert! Aan de andere kant kun je ook zeggen dat de beschrijving van deze muzikale gebeurtenis nu nog heel algemeen is en er meer informatie nodig is om te achterhalen wat het werkelijke doel en resultaat is.

De beschreven elementen kunnen voor veel kerkgangers zeker een negatieve klank hebben maar als we kijken naar de ware betekenissen, zien we dat woorden als 'verhoging' of 'altaar' in een kerkgebouw ook naar een 'podium' kunnen verwijzen. Is een 'heiligdom' eigenlijk niet gewoon een 'auditorium'?
Met andere woorden, aanbidding en alles wat erbij hoort, wordt niet gekenmerkt door de etiketten die we erop plakken, maar door onze hartsgesteldheid.

Er zijn heel wat christenen die diverse problemen hebben met bepaalde vormen van muziek en zelfs met bepaalde muziekinstrumenten, zoals met het 'oerwoudritme' van de drums, de harde en sensuele elektrische gitaar enzovoort. Maar in werkelijkheid zijn muziekvormen en instrumenten niet meer dan dat: muziekvormen en instrumenten.
Een 'E'-akkoord, bijvoorbeeld, dat de mens, het vlees of het kwaad in een lied verheerlijkt, is hetzelfde 'E'-akkoord dat gespeeld wordt in een lied dat God aanbidt. Het hart van de muzikant bepaalt in welke geest de muziek gespeeld wordt, niet de muziekvorm of het instrument.

Optreden of niet optreden?
Laten we het woord optreden eens onder de loep nemen. Er wordt gezegd dat een aanbiddingsleider of muzikant nooit mag 'optreden' in de zin dat hij of zij indruk probeert te maken of de aandacht naar zichzelf of naar de behoefte van zijn eigen ego trekt. Dat is waar.
God zal niet de eer of de erkenning krijgen die Hem toekomt als aanbiddingsleiders op zichzelf gericht zijn en op wat zij halen uit het vooraan staan. Het doel van de mens is niet de mens maar de levende God te aanbidden.

Wanneer predikers, zangers, acteurs of muzikanten opstaan en ongeacht welk geluid maken, moet het mensen naar boodschappen, liederen, toneel en muziek trekken die luisteraars kunnen laten nadenken over de persoon, de woorden, de liefde en de glorie van God en Zijn koninkrijk.
Het woordenboek beschrijft optreden o.a. als: "1. Handelen, tot daden overgaan; voortgaan in de genoemde richting. 2. Op het toneel treden om er zijn rol te spelen, er te zingen, musiceren etc." De Bijbel kent ook diverse woorden die met handelen vertaald worden. Het eerste woord waar we naar willen kijken is het Griekse woord epiteleo