Beschaving, onderwijs en ervaring; daar gaat het God niet om. In onze cultuur worden beelden aanbeden en worden we continu gevoed met een stroom van zulke aanbidding woorden, afbeeldingen, verhalen, muziek, standbeelden, kunst allemaal vakkundig gemaakte uitingen van aanbidding van deze afgod.

In onze cultuur en ook in de Kerk is aanbidding erg vervuild door deze zonde. Laat me uitleggen wat er met mij is gebeurd: alhoewel ik 'aanbidding' een tijdje terug heb losgelaten, is God mij er naar terug aan het brengen. Toen ik de Heilige Geest uitnodigde mij te ontmoeten, haalde hij alle aangeleerd gedrag van mij af. Mijn geest is vrijgezet, net als bij een onbevangen kind dat zijn vader volkomen vertrouwt. Ik ben er zo dankbaar voor.

Zelfbewust-zijn
Terwijl ik bad, vroeg ik mij af: Hoe komt het toch dat we niet goed in aanbidding kunnen komen? Waarom blijven we gevangen en kunnen we ons niet helemaal laten gaan? Wat is de wortel van dit probleem? Is het niet dat we ook tijdens aanbidding op een bepaalde manier over willen komen en ons enorme zelfbewustzijn wat ons ervan weerhoudt? Het gevolg ervan is dat we in een wolk van verwarring en zelfingenomenheid terecht komen. Ken je de volgende gedachten?
* Als ik emotioneel wordt tijdens het zingen van een aanbiddingslied, dan hou ik gewoon de schijn op; eigenlijk ben ik dan onvolwassen.
* Als ik een aanbiddingslied zing, zal het niet in overeenstemming zijn met mijn leven omdat ik God daarmee niet altijd aanbid. Dus zing ik het maar niet. Ik weet niet hoe ik God met mijn hart en liederen moet aanbidden.
* Als ik als enige opsta om God te aanbidden, ben ik gewoon religieus bezig. Dan doe ik te hard en te fanatiek mijn best.
* Als ik samen met anderen opsta om God te aanbidden, dan ben ik hen gewoon aan het imiteren.
* Als ik mijn handen in de lucht doe, wat maakt dat uit?
* Als ik dans, beland ik misschien wel in het vage of zweverige.
* Als ik aanbid in stilte, hoe weet ik dan of het wel echt is? Er gaan zoveel gedachten door mij heen.
* Als ik mijn geest tot God richt en Hem dank terwijl ik de afwas doe, schoonmaak, autorijd, werk of voor de kinderen zorg, dan is het niet genoeg. Ik zou het meer moeten doen. Dus, doe ik het maar niet, want wat ik wél doe is niet genoeg.
* Ik zou meer goede daden moeten doen – want dat is wat God graag van mij wil.
* Als ik God vraag mij te ontmoeten en Hij komt niet, dan volhard ik niet genoeg.

Focus
Ik denk dat al deze leugens hun oorsprong vinden in het aanbidden van een beeld, in extreem zelfbewustzijn en in onze cultuur. Het plaatst ons op een podium. Het fantaseren erover dat anderen ons goede dingen zien doen, dat er over ons wordt geschreven of een film van ons leven wordt gemaakt. Uiteindelijk leven we dan naar wat wij achter willen laten.
We proberen onze eigen levensstijl te creeren, zoals filosofen het noemen. Deze afgod, deze leugen, deze zonde nestelt zich in onze eigen opvattingen van onze bestemming en van wie wij zijn. We focussen op onszelf, alsof God reageert op wie wij proberen te zijn. Deze doordringende leugen probeert ons te laten geloven dat ons leven geen zin heeft als het anderen niet beïnvloedt of wanneer anderen niet kunnen zien wat God in ons aan het doen is. En, dat aanbidding dus ook geen zin heeft.

Gelukkig is er een uitweg uit deze val en ik denk dat ik aan het ontsnappen ben. We kunnen van dit probleem worden bevrijd en we kunnen terug naar aanbidding in onze binnenkamer in plaats van op de openbare plaatsen van ons hart (en weblog). Toen Jezus op aarde rondliep, stelde Hij de discipelen onderweg een vraag: Wie zeggen de mensen dat Ik ben? Volgens het Evangelie naar Marcus antwoordden ze: Sommigen zeggen Johannes de Doper, anderen zeggen Elia en weer anderen zeggen één van de profeten. Jezus stelde hen nog een vraag: Maar wat vinden jullie? Wie zeggen jullie dat Ik ben? Jezus is op zoek naar onze respons op wie Hij is. Door de afgod van 'het beeld' te vernietigen kunnen we vrij van zelfbewustzijn en zelfingenomenheid zeggen wat Petrus zei: U bent de Christus. (Marcus 8)

Open en eerlijk
Het is niet aan ons onze levensstijl en nalatenschap te bepalen. We kunnen ontspannen en Gods liefde ervaren. We kunnen aanbidden. Mogen onze ogen geopend worden, en mogen we eerlijk en zonder angst en schaamte antwoorden op Degene die ons verandert, Die van ons houdt, Die onze enige Rechter is. Verbeeldingskracht, vervuld door de Heilige Geest, kan ons op een ongelooflijke manier vrijzetten om zonder schaamte en terughoudendheid te aanbidden. Ik bid dat we allemaal verlost worden van onze drang naar aangepast gedrag. Ik bid dat Gods genade ons leven zal verlichten.

Lees verder:
Johannes 8:12-30
Johannes 10:9-18
Johannes 11:1-45

Met toestemming overgenomen van Relevant Magazine.
Dit artikel is afkomstig van http://www.soulsurvivor.nl © Copyright 2004 Soul Survivor NL, Alle rechten voorbehouden