"Hoe weet ik of ik een zalving heb om aanbidding te leiden? Onze aanbiddingsleider heeft me gevraagd om aanbidding te leiden. Ik heb het al een paar keer gedaan, maar het was niet gemakkelijk. Elke keer is het een nieuwe, zware uitdaging die me eerlijk gezegd niet echt stimuleert om ermee door te gaan. "Is God iets in me aan het laten groeien of zegt Hij juist tegen me dat ik niet dat in mij heb wat nodig is om aanbidding te leiden? Ik hou ervan God te aanbidden. Ik vind het heerlijk om met mijn hele hart te zingen. Maar, dat betekent natuurlijk nog niet dat ik een zalving heb om aanbiddingsleider te worden. Onze aanbiddingsleider blijft zeggen dat ik een leider ben, en anderen zeggen dat trouwens ook. Maar ik wil het van God horen, niet van mensen." Patrick

Het is goed dat mensen als Patrick deze vraag stellen. Want, er is niets erger dan de tegenovergestelde houding: iemand die iedereen wijs probeert te maken dat ze een aanbiddingsleider zijn, terwijl iedereen in de kerk duidelijk probeert te maken dat dat niet het geval is.

Het helpt om 'roeping' en 'zalving' als twee verschillende dingen te zien. En toch staan ze met elkaar in verbinding. Wanneer God ons roept, zalft Hij ons om te kunnen doen wat nodig is en om de klus te klaren. De woorden die de profeet over Saul uitspreekt, nadat hij tot koning is gekroond, zijn erg mooi: "Nu, doe wat je hand vindt om te doen, want de Heer is met je." Met andere woorden, God staat aan jouw kant. Go with the flow en Hij zal je dat laten zien door je te helpen. Zalving is eigenlijk gewoon een stoere benaming voor Gods onherroepelijke help en steun op een bepaald gebied.

Ik begrijp dat je graag van God wilt horen, maar de autoriteit van je aanbiddingsleider en de bevestigingen van je gemeenteleden betekenen veel. Vaak schatten mensen om ons heen onze gaven en talenten veel beter in dan wij zelf. Als jouw voorganger je hierin bevestigt, dan is dit een heel belangrijke bevestiging.

Veel mensen, vooral creatieve mensen, denken vaak dat ze iets veel slechter doen dan daadwerkelijk het geval is. Als je net zo bent als ik, dan heb je heel veel situaties vast al honderd keer opnieuw afgespeeld in je gedachten, en hoorde je elk muzikaal foutje en elke verkeerde beslissing in het leiden van aanbidding. Maar je voorganger heeft deze dingen helemaal niet opgenoemd. Hij lette waarschijnlijk veel meer op het feit dat jij een echte aanbidder bent. En, dat je daarom een goede kandidaat bent om aanbiddingsleider in zijn gemeente te worden en een voorbeeld te zijn voor anderen.

De meeste voorgangers kunnen prima tegen de muzikale fouten, wanneer ze zien dat God een roeping op je leven heeft gelegd voor het leiden van aanbidding en dat je bent gezalfd om meer te leren op dit gebied. Ik durf zelfs te zeggen dat we niet eens kunnen groeien als we geen fouten maken. Dus, Patrick, wees bemoedigd. De kerk is een familie. En een goede kerk zorgt voor een sfeer waarin mensen worden bemoedigd en bevestigd in hun roeping en waar mensen de ruimte krijgen om van hun fouten te leren. Blijf groeien in je aanbidding van God, dan zal de muzikale kant langzaamaan volgen. Ik zeg altijd dat het eenvoudiger is om iemands muzikale kwaliteiten te veranderen dan iemands hart. Jouw voorganger heeft dit herkend. Hij investeert in jou omdat hij ziet dat dit een goede manier is om jouw gemeente te laten groeien in aanbidding.

Bron: www.heartofworship.com
Dit artikel is afkomstig van http://www.soulsurvivor.nl © Copyright 2004 Soul Survivor NL, Alle rechten voorbehouden