Wat voor openbaring hebben wij van God ontvangen? Wat voor antwoord vraagt Hij en in welke reactie vindt Hij genoegen? Wat voor openbaring geven de liederen die we schrijven of passen we ons aan aan de mensen die ze zingen? Is er genoeg van God in de liederen om zelfs de meest vermoeide, ontmoedigde harten wakker te maken en ze de kans te geven te reageren op God?

aanbidding is altijd een reactie op een openbaring. Het lijkt me erg nuttig om ons eens te verdiepen in deze woorden:
'openbaring' en 'reactie'.
Het overpeinzen ervan helpt ons na te denken over hoe wij aanbidden. Want hoe meer ik ernaar kijk, hoe meer ik me realiseer dat ik niet aan beide evenveel aandacht heb besteed. Te vaak benader ik een tijd van aanbidding meer met het reactieaspect in mijn achterhoofd dan met het openbaringsaspect. En ik denk dat dit bij veel andere aanbiddingsleiders ook het geval is. Ik ben bij aanbiddingsmomenten geweest waarbij het duidelijk was dat de aanbiddingsleider boven alles bezig was om reactie vanuit de zaal te krijgen. Er is dan weinig blijk van integriteit en een dienende houding. Er ontstaat al snel een muur van krachtige aanmoedigingen om te schreeuwen, te klappen, of te dansen, noem maar op. In plaats van gericht te zijn op een eerlijk en waardevol uitstorten van ons hart, lijkt het alsof we meedoen aan een soort geestelijke discowedstrijd, met een prijs voor de wildste deelnemer.

'Het werkt'
Maar wacht even… ben ik zelf wel anders? Persoonlijk streef ik niet naar te veel vocale instructies aan het 'publiek', maar wat gebeurt er in mijn hoofd als ik leid? Heb ik geen samenkomsten geleid waarbij ik na elk feestnummer op mijn applausmeter kijk om te zien of we de goede richting op gaan? Applaus na elk up-tempoliedje betekent toch dat we een goeie tijd hebben... Ik ben toch ook in mijn achterhoofd de zaal aan het scannen voor een teken van leven? Een paar uitgestrekte armen misschien? Dat betekent zeker dat 'het werkt! Wanneer we daarna in intieme sferen komen, gluur ik dan soms ook niet met halfopen ogen om te zien wat voor reactie er is, hopend op tenminste één persoon op zijn knieen?

Reageren waaróp?
Natuurlijk overdrijf ik in deze voorbeelden, maar ik hoop dat ik duidelijk ben. Bij het leiden van aanbidding word ik te vaak geleid door het verkrijgen van een goede reactie. Ik wil resultaat zien. Dansen, je handen opheffen, klappen en knielen kúnnen heel goede dingen zijn, maar in plaats van zo wanhopig te zijn om deze dingen te zien gebeuren (of, God verhoede, te láten gebeuren) zou ik veel meer geïnteresseerd moeten zijn in het motief achter deze reactie (of het gebrek eraan). Een subtiel onderscheid, maar belangrijk voor de mentaliteit van iedere aanbiddingsleider. En dat brengt ons weer terug bij het openbaringsaspect.

Voordat we in beslag worden genomen door hoe mensen reageren, is het goed om te letten waaróp ze dan reageren. Als aanbiddingsleiders en songwriters moeten we in ons schrijven en leiden meer aandacht besteden aan de redenen waaróm God het waard is. Welke aspecten van zijn luister en pracht houden we de mensen voor, zodat zij zich daarop kunnen richten? Hoe herinneren we hun hart, geest en ziel aan de genadige daden die God voor hen heeft gedaan?

Doel
Natuurlijk is het niet alleen onze verantwoordelijkheid. Iedereen in de dienst heeft een aandeel. Maar we moeten onze rol serieus nemen. Laten we, in plaats van mensen aan te zetten tot een vorm van reactie (hoe subtiel ook), eens een andere aanpak kiezen. Laten we liederen zingen die zo vol zijn van onze geweldige Jezus dat ze reageren met nieuw vuur en een overlopend hart. Als we mensen in onze aanbiddingstijden op de één of andere manier kunnen inleiden in een frisse openbaring van Jezus, ben ik ervan overtuigd dat de reactie voor zichzelf zorgt. Dan kunnen we een zaal vol gepassioneerde, dansende, schreeuwende, buigende en aanbiddende liefhebbers van God niets in de weg leggen.

William Temple schreef eens:
"Aanbidding is het bewustzijn verkwikken met de heiligheid van God,
de geest voeden met de waarheid van God,
de verbeelding louteren met de schoonheid van God,
de wil toewijden aan het doel van God.

Zie je hoeveel van zijn definitie geconcentreerd is rond openbaring? Deze man wist dat als we de mensen in de heiligheid, waarheid en schoonheid van God brengen, dat dit zal leiden tot toewijding aan de wil en bedoelingen van God: ons hele leven uitgestort in aanbidding. Dat is uiteindelijk het ultieme doel van iedere ware aanbidder.

Dit artikel is verschenen in "The Heart of Worship Files", Kingsway Communications Ltd, 2003.
Dit artikel is afkomstig van http://www.soulsurvivor.nl © Copyright 2004 Soul Survivor NL, Alle rechten voorbehouden