Samen zingen schept geloofsverbondenheid.
http://www.aanbidding.net/levenslessen/articles/142/1/Samen-zingen-schept-geloofsverbondenheid/Page1.html
charles a.e. groot
Charles A.E. Groot is toerustingspredikant, parttime verbonden aan het Zendings-Diaconessenhuis te Amerongen. Hij spreekt in kerken en gemeenten van reformatorische, evangelische en charismatische signatuur, geeft cursussen over o.a. zang en muziek en verzorgt met een team van zangers en musici in het hele land 'Sing-Ins' door charles a.e. groot
gepubliceerd op 10/01/2006
Of onze stem nu een wat diepere klank heeft, of dat we beter zijn in de hoge tonen, is niet zo belangrijk. Alle stemmen voegen iets toe aan de geweldige aanbiddende lofzang...
Samen zingen schept geloofsverbondenheid.
Zingen in drievoud: gedenken, verwachten, belijden
"Het staat nergens in de dogmatiek, hoogstens in het boek van de gezangen, dat het diepste, menselijke verlangen wordt vervuld met zingen en muziek." J.W. Schulte Nordholt, dichter
Waar zoveel mensen hooghartig aan de Here voorbijgaan, mogen kinderen van God de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest met respect en blijdschap uitspreken. Ze mogen de Drie-enige God eren door Hem een lofoffer te brengen (Hebreeen 13:15). In de Bijbel lezen we dat we geschapen zijn 'tot lof van Zijn heerlijkheid' (zie Efeziers 1:6,12 en 14). Maar er is meer. Als christenen bijeen zijn, zingen zij niet alleen God lof toe, maar 'spreken' zij onder andere zingend, ook elkaar moed in. Samen zingen schept geloofsverbondenheid. Je helpt elkaar om vol te houden op weg naar Gods toekomst en in het navolgen van Hem nu.
De gemeente van de Heer is eigenlijk één groot internationaal en interconfessioneel gemengd koor, dat Zijn lof in de hemel en op de aarde bezingt. Wie Jezus Christus heel persoonlijk heeft leren kennen, mag meezingen in deze eeuwenoude, wereldwijde cantorij. En of onze stem nu een wat 'diepere' klank heeft, of dat we beter zijn in de 'hoge' tonen, is niet zo belangrijk. Alle stemmen voegen iets toe aan de geweldige aanbiddende lofzang, die in de hemel en op de aarde gehoord wordt. Immers, samen in de naam van Jezus heffen wij een loflied aan. En het is de Heilige Geest Die ons helpt elkaars taalgebruik en kerkelijk jargon, waarin we ons geloof in God verwoorden, te verstaan.
Vol en zuiver
Dat eeuwenoude, wereldwijde koor houdt ons op evangelische toonhoogte. Dat is nodig, want laten we eerlijk zijn, we zingen zo gemakkelijk 'vals'. Het 'met en tot elkaar zingen', helpt om niet zo gauw te 'zakken'. Waar kinderen van God samen zingen, blijft het verklankte Woord van de Heer op bijbelse toonhoogte en klinkt het lied vol en zuiver.'
"Vanaf de dag dat God de wereld vorm en kleur gaf, is er gezongen.
Morgensterren en zonen Gods (aanduiding van groepen engelen) zongen Gods lof bij de schepping, Job 38:7. Een hemelse legermacht zong het 'ere zij God' bij de geboorte van Jezus, Lucas 2:14. De triomferende gemeente in de troonzaal van de Almachtige, Openbaring 4 en 5, zingt, samen met heel de schepping, het hoogste lied. Gelovigen wereldwijd hebben eeuwenlang de psalmen in alle talen en toonaarden nagesproken. Hoorbaar in een lied, zichtbaar in een levenshouding."
"In het lied komen verleden, heden en toekomst bij elkaar. Daarom blijven we liederen zingen, waarin de heilshistorie een ruime plaats krijgt. Zingen we over datgene wat God gedaan heeft in de schepping (ruimte), in de geschiedenis (tijd) en over Zijn zorgen met betrekking tot Zijn volk Israel toen en nu en Zijn liefde voor allen die zich aan Hem verbonden weten.
Zingen we in het bijzonder over de heilsfeiten die verbonden zijn met de Here Jezus. Zijn geboorte, spreken en handelen, lijden, sterven, opstanding, hemelvaart en terugkeer. Met andere woorden, we gedenken steeds weer wat God in en door de Here Jezus gedaan heeft. Gedenken, dat is jezelf en anderen opzettelijk herinneren aan wat was, maar dan zó, dat het een deel van je leven is en wordt.
Gisteren
Een voorbeeld hiervan is de exodus, de uittocht uit Egypte, waar kinderen handen, voeten en stem aan geven als ze zingen: 'Hoe kwam Mozes door de Rode Zee'. Die grootse, historische gebeurtenis betekende voor Gods volk destijds een lijfelijk concrete bevrijding van honderden jaren slavernij in Egypte. Die exodus staat in de Bijbel model voor elke verlossing, geestelijk of letterlijk, in heden en toekomst. De profeten grijpen er regelmatig op terug (bijvoorbeeld Jesaja 10:24-27), maar ook in het laatste bijbelboek, waar het gaat over de definitieve verlossing van Gods volk, heeft het 'exodus-motief ' een plaats (Openbaring 15:1-4). Jezus' kruisdood en opstanding ten leven, betekent verlossing voor een nog veel groter volk: de wereldwijde gemeente van Gods kinderen, de schare die niemand tellen kan (Openbaring 7:9). Al degenen die, net als destijds Abraham, weggeroepen zijn uit hun oude bestaan. Daarom klinkt in onze liederen de echo door van wat God in Jezus verlossend heeft gedaan.
"Het staat nergens in de dogmatiek, hoogstens in het boek van de gezangen, dat het diepste, menselijke verlangen wordt vervuld met zingen en muziek." J.W. Schulte Nordholt, dichter
Waar zoveel mensen hooghartig aan de Here voorbijgaan, mogen kinderen van God de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest met respect en blijdschap uitspreken. Ze mogen de Drie-enige God eren door Hem een lofoffer te brengen (Hebreeen 13:15). In de Bijbel lezen we dat we geschapen zijn 'tot lof van Zijn heerlijkheid' (zie Efeziers 1:6,12 en 14). Maar er is meer. Als christenen bijeen zijn, zingen zij niet alleen God lof toe, maar 'spreken' zij onder andere zingend, ook elkaar moed in. Samen zingen schept geloofsverbondenheid. Je helpt elkaar om vol te houden op weg naar Gods toekomst en in het navolgen van Hem nu.
De gemeente van de Heer is eigenlijk één groot internationaal en interconfessioneel gemengd koor, dat Zijn lof in de hemel en op de aarde bezingt. Wie Jezus Christus heel persoonlijk heeft leren kennen, mag meezingen in deze eeuwenoude, wereldwijde cantorij. En of onze stem nu een wat 'diepere' klank heeft, of dat we beter zijn in de 'hoge' tonen, is niet zo belangrijk. Alle stemmen voegen iets toe aan de geweldige aanbiddende lofzang, die in de hemel en op de aarde gehoord wordt. Immers, samen in de naam van Jezus heffen wij een loflied aan. En het is de Heilige Geest Die ons helpt elkaars taalgebruik en kerkelijk jargon, waarin we ons geloof in God verwoorden, te verstaan.
Vol en zuiver
Dat eeuwenoude, wereldwijde koor houdt ons op evangelische toonhoogte. Dat is nodig, want laten we eerlijk zijn, we zingen zo gemakkelijk 'vals'. Het 'met en tot elkaar zingen', helpt om niet zo gauw te 'zakken'. Waar kinderen van God samen zingen, blijft het verklankte Woord van de Heer op bijbelse toonhoogte en klinkt het lied vol en zuiver.'
"Vanaf de dag dat God de wereld vorm en kleur gaf, is er gezongen.
Morgensterren en zonen Gods (aanduiding van groepen engelen) zongen Gods lof bij de schepping, Job 38:7. Een hemelse legermacht zong het 'ere zij God' bij de geboorte van Jezus, Lucas 2:14. De triomferende gemeente in de troonzaal van de Almachtige, Openbaring 4 en 5, zingt, samen met heel de schepping, het hoogste lied. Gelovigen wereldwijd hebben eeuwenlang de psalmen in alle talen en toonaarden nagesproken. Hoorbaar in een lied, zichtbaar in een levenshouding."
"In het lied komen verleden, heden en toekomst bij elkaar. Daarom blijven we liederen zingen, waarin de heilshistorie een ruime plaats krijgt. Zingen we over datgene wat God gedaan heeft in de schepping (ruimte), in de geschiedenis (tijd) en over Zijn zorgen met betrekking tot Zijn volk Israel toen en nu en Zijn liefde voor allen die zich aan Hem verbonden weten.
Zingen we in het bijzonder over de heilsfeiten die verbonden zijn met de Here Jezus. Zijn geboorte, spreken en handelen, lijden, sterven, opstanding, hemelvaart en terugkeer. Met andere woorden, we gedenken steeds weer wat God in en door de Here Jezus gedaan heeft. Gedenken, dat is jezelf en anderen opzettelijk herinneren aan wat was, maar dan zó, dat het een deel van je leven is en wordt.
Gisteren
Een voorbeeld hiervan is de exodus, de uittocht uit Egypte, waar kinderen handen, voeten en stem aan geven als ze zingen: 'Hoe kwam Mozes door de Rode Zee'. Die grootse, historische gebeurtenis betekende voor Gods volk destijds een lijfelijk concrete bevrijding van honderden jaren slavernij in Egypte. Die exodus staat in de Bijbel model voor elke verlossing, geestelijk of letterlijk, in heden en toekomst. De profeten grijpen er regelmatig op terug (bijvoorbeeld Jesaja 10:24-27), maar ook in het laatste bijbelboek, waar het gaat over de definitieve verlossing van Gods volk, heeft het 'exodus-motief ' een plaats (Openbaring 15:1-4). Jezus' kruisdood en opstanding ten leven, betekent verlossing voor een nog veel groter volk: de wereldwijde gemeente van Gods kinderen, de schare die niemand tellen kan (Openbaring 7:9). Al degenen die, net als destijds Abraham, weggeroepen zijn uit hun oude bestaan. Daarom klinkt in onze liederen de echo door van wat God in Jezus verlossend heeft gedaan.
pagina 2
Morgen
Andere liederen leiden onze gedachten naar wat nog openstaat aan beloften. Zingend anticiperen we op de toekomst. We kijken als 't ware vooruit naar de door God toegezegde volle doorbraak van het Koninkrijk van God en vertolken die gebeurtenis met liederen als: 'Eens zal op de grote morgen', 'Eens als de bazuinen klinken' of 'Jezus leeft in eeuwigheid, Zijn sjaloom wordt werkelijkheid'. En we weten diep in ons hart: zo gaat het worden, immers de Here heeft het beloofd. Daarom laten we ons vandaag, door Gods beloften over het Messiaanse Rijk, inspireren tot een God welgevallig, heilig en verwachtend leven. Liederen over de toekomst mogen ons sterken, wanneer de beelden van het journaal schokkend zijn of ons eigen leven allerlei kwetsuren heeft opgelopen. Dan mag het 'stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw', ons bemoedigen.
Vandaag
Vandaag bevinden wij ons tussen hetgeen was en wat komt, tussen Gods werken in het verleden en Zijn daden in de toekomst, uitlopend op de wederkomst van Hem. Daarom zingen we met heel ons hart liederen over verzoening en vergeving door Jezus Christus. Over de helende genade van God en de inspirerende adem van de Heilige Geest die onze woorden en daden bekrachtigt.
Hartverwarmende liederen die geloofsvertrouwen teweegbrengen. Teksten waarbij je dankbaar beseft: God heeft me vergeven, God heeft me verlost, de Heer heeft me begenadigd, kracht gegeven. En Hij leidt ons, draagt ons en wijst ons op onze verantwoordelijkheid voor de wereld om ons heen. Inspirerende liederen die ons aansporen om wereldburgers én stads- en dorpsgenoten op te roepen hun vertrouwen op Christus te stellen.
Zingend protest
Als wij zeggen of zingen 'Jezus is Heer', is dat een belijdenis. Dat geloven we, ook als de zichtbare werkelijkheid daar nog niet aan heeft beantwoord. Maar er is meer. Het is ook een protest. Protest tegen alle pretenties van wat zich in deze wereld aandient als macht, machthebber, heerschappij, troon of kracht. Protest tegen heersers of tirannen. Protest tegen afgoden als welvaart, mode, techniek, tegen idolen in de sport, het theater, de film, de kunst of de muziek. Kortom, alles wat in deze wereld macht over ons uitoefent of ons leven wil sturen in een richting die ingaat tegen wat God voor ogen staat. Christenen zijn zingende 'protestanten', mensen die protest aantekenen. Nu kan dat woord de gedachte oproepen dat het dan gaat om mensen die ergens 'tegen zijn', mensen die protesteren. Het mag duidelijk zijn dat die gedachte vaak meespeelt in onze denk- en doewereld. Maar het Latijnse 'pro-testari' waar het woord protestant van afgeleid is, heeft voor alles een positieve betekenis. Het betekent ergens 'voor stáán' of 'in het openbaar getuigen voor'. Je bent als kind van God vóór de Here en als gevolg daarvan tegen al diegenen die Hem ontkennen of opzij schuiven.
Zingen is dus een kostbare zaak, waarbij ons hoofd en hart betrokken zijn en ook onze handen (klappen) en voeten (staan) zich niet onbetuigd laten. Ik denk terug aan wat was, ik spreek uit wat ik verwacht, ik belijd in de zichtbare en onzichtbare wereld waarvoor ik sta. Deze aspecten komen bijeen in het Credo. Verleden, toekomst en heden ontmoeten elkaar in deze eeuwenoude geloofsbelijdenis. Ik heb die belijdenis opnieuw verwoord in een lied dat gezongen kan worden op de melodie van Liedboek 135 of Gezang 25 (Bundel 1938).
Ik geloof in God de Vader
Die almachtig, wijs en goed,
aard en hemel heeft geschapen,
vorm en kleur in overvloed.
Die de stilte heeft doorbroken
en Zichzelf heeft uitgesproken,
in het vleesgeworden Woord,
opdat ieder naar Hem hoort.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Ik geloof in Jezus Christus,
Zoon van mensen, Zoon van God,
Die als Redder van de wereld
werd gekruisigd en bespot.
Maar Die opgestaan ten leven,
hemelhoog nu is verheven,
boven heerschappij en macht,
die ten onder wordt gebracht.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Ik geloof in God, de Trooster,
Die van oudsher, wereldwijd,
overal Zijn volk vergadert
en tot dienen toebereidt.
Met Gods kinderen verbonden,
in vergeving van mijn zonden,
mag ik op de jongste Dag
opstaan, leven met een lach.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Muziek: F. Mendelssohn
Tekst : C.A.E.Groot
(c) WoordMuziek - Barneveld
Om te lezen en te bespreken:
Overdenk Efeziers 5:19 en Colossenzen 3:16. Wat betekent dit voor ons en hoe kunnen we hieraan meer ruimte leren geven?
Andere liederen leiden onze gedachten naar wat nog openstaat aan beloften. Zingend anticiperen we op de toekomst. We kijken als 't ware vooruit naar de door God toegezegde volle doorbraak van het Koninkrijk van God en vertolken die gebeurtenis met liederen als: 'Eens zal op de grote morgen', 'Eens als de bazuinen klinken' of 'Jezus leeft in eeuwigheid, Zijn sjaloom wordt werkelijkheid'. En we weten diep in ons hart: zo gaat het worden, immers de Here heeft het beloofd. Daarom laten we ons vandaag, door Gods beloften over het Messiaanse Rijk, inspireren tot een God welgevallig, heilig en verwachtend leven. Liederen over de toekomst mogen ons sterken, wanneer de beelden van het journaal schokkend zijn of ons eigen leven allerlei kwetsuren heeft opgelopen. Dan mag het 'stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw', ons bemoedigen.
Vandaag
Vandaag bevinden wij ons tussen hetgeen was en wat komt, tussen Gods werken in het verleden en Zijn daden in de toekomst, uitlopend op de wederkomst van Hem. Daarom zingen we met heel ons hart liederen over verzoening en vergeving door Jezus Christus. Over de helende genade van God en de inspirerende adem van de Heilige Geest die onze woorden en daden bekrachtigt.
Hartverwarmende liederen die geloofsvertrouwen teweegbrengen. Teksten waarbij je dankbaar beseft: God heeft me vergeven, God heeft me verlost, de Heer heeft me begenadigd, kracht gegeven. En Hij leidt ons, draagt ons en wijst ons op onze verantwoordelijkheid voor de wereld om ons heen. Inspirerende liederen die ons aansporen om wereldburgers én stads- en dorpsgenoten op te roepen hun vertrouwen op Christus te stellen.
Zingend protest
Als wij zeggen of zingen 'Jezus is Heer', is dat een belijdenis. Dat geloven we, ook als de zichtbare werkelijkheid daar nog niet aan heeft beantwoord. Maar er is meer. Het is ook een protest. Protest tegen alle pretenties van wat zich in deze wereld aandient als macht, machthebber, heerschappij, troon of kracht. Protest tegen heersers of tirannen. Protest tegen afgoden als welvaart, mode, techniek, tegen idolen in de sport, het theater, de film, de kunst of de muziek. Kortom, alles wat in deze wereld macht over ons uitoefent of ons leven wil sturen in een richting die ingaat tegen wat God voor ogen staat. Christenen zijn zingende 'protestanten', mensen die protest aantekenen. Nu kan dat woord de gedachte oproepen dat het dan gaat om mensen die ergens 'tegen zijn', mensen die protesteren. Het mag duidelijk zijn dat die gedachte vaak meespeelt in onze denk- en doewereld. Maar het Latijnse 'pro-testari' waar het woord protestant van afgeleid is, heeft voor alles een positieve betekenis. Het betekent ergens 'voor stáán' of 'in het openbaar getuigen voor'. Je bent als kind van God vóór de Here en als gevolg daarvan tegen al diegenen die Hem ontkennen of opzij schuiven.
Zingen is dus een kostbare zaak, waarbij ons hoofd en hart betrokken zijn en ook onze handen (klappen) en voeten (staan) zich niet onbetuigd laten. Ik denk terug aan wat was, ik spreek uit wat ik verwacht, ik belijd in de zichtbare en onzichtbare wereld waarvoor ik sta. Deze aspecten komen bijeen in het Credo. Verleden, toekomst en heden ontmoeten elkaar in deze eeuwenoude geloofsbelijdenis. Ik heb die belijdenis opnieuw verwoord in een lied dat gezongen kan worden op de melodie van Liedboek 135 of Gezang 25 (Bundel 1938).
Ik geloof in God de Vader
Die almachtig, wijs en goed,
aard en hemel heeft geschapen,
vorm en kleur in overvloed.
Die de stilte heeft doorbroken
en Zichzelf heeft uitgesproken,
in het vleesgeworden Woord,
opdat ieder naar Hem hoort.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Ik geloof in Jezus Christus,
Zoon van mensen, Zoon van God,
Die als Redder van de wereld
werd gekruisigd en bespot.
Maar Die opgestaan ten leven,
hemelhoog nu is verheven,
boven heerschappij en macht,
die ten onder wordt gebracht.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Ik geloof in God, de Trooster,
Die van oudsher, wereldwijd,
overal Zijn volk vergadert
en tot dienen toebereidt.
Met Gods kinderen verbonden,
in vergeving van mijn zonden,
mag ik op de jongste Dag
opstaan, leven met een lach.
Dat is wat ik hier belijd,
mijn geloof, mijn zekerheid.
Muziek: F. Mendelssohn
Tekst : C.A.E.Groot
(c) WoordMuziek - Barneveld
Om te lezen en te bespreken:
Overdenk Efeziers 5:19 en Colossenzen 3:16. Wat betekent dit voor ons en hoe kunnen we hieraan meer ruimte leren geven?