Leven met je verleden

Altijd is het de stroom van de tijd die ons meedraagt op zijn trage gang of soms meesleurt op zijn haastige tocht door ons leven. Waar komt die tijd toch vandaan en waar voert ze ons naartoe? De tijd komt van God-Schepper-Vader en voert ons naar Hem terug. Hij is de alpha en de omega, het begin en het einde.

God de Vader en God de Zoon hebben geen begin en geen einde, de Vader en de Zoon zijn niet onderworpen aan de natuurwetten van ruimte of tijd. Ruimte en tijd hebben zij ons bij de schepping meegegeven als speelveld om in te leven. Voor ons onbegrijpelijk.
Op het verrassende van de geschapen ruimte willen we hier nu niet verder ingaan. Wel over de geschapen tijd.

Wij worden achtervolgd door ons verleden en zien vaak met angst de toekomst tegemoet. God onze Vader niet. God is geen gevangene van de geschiedenis. En God wordt niet verrast door morgen. God is altijd nu. Gisteren is voor Hem nú. Morgen is voor Hem nú. Wij kunnen ons daar geen voorstelling bij maken.

Jezus en gisteren

Deze dingen te weten betekent heel veel voor mij. Ik weet dat ik Gods Zoon niet behoef te herinneren aan moeilijke, verdrietige, schaamte- of woedeverwekkende ervaringen uit het verleden. Voor Jezus is mijn verleden geen verleden tijd. Want: Jezus is waar ik was. Wat heeft dat veel troost opgeleverd! Vroeger leerde ik dat ik mij moest verbéélden dat God, dat Jezus bij een pijnlijke of machteloze geschiedenis uit het verleden op mijn gebed alsnog aanwezig zou kunnen en willen zijn om mij te helpen dat verleden in mijn herinneringen van vandaag te verwerken. Nu weet ik dat God de Vader door Jezus zonder probleem mijn verleden op mijn verzoek vandáág kan binnengaan. Hij kan mij, zelfs oneindig veel beter dan ikzelf kan, mijn verleden leren kennen en inschatten. Hij kan mij zaken die bij mij zijn weggezakt (vergeten, ontvlucht, weggestopt) in de herinnering brengen om er vandáág iets aan te doen (in het licht brengen, er woorden voor vinden, ze verwerken, mij ervan los maken en ze laten genezen).

Jezus en morgen

Langs die weg kan Jezus ook mijn toekomst op een verrassende, nieuwe wijze voor mij openen om met vreugde mijn weg met Hem te vervolgen. Hij kan en wil met het oog op mijn toekomst de pijnlijke angel heel graag uit mijn verleden en mijn stereotype reacties daarop wegnemen. Zalig is het zoals Hij dat bij mij doet. Zalig is het te zien hoe Hij dat bij anderen doet. Je ziet hen zichtbaar veranderen. "Ik hoef mij niet langer schuldig te voelen in Gods nabijheid." "Ik hoef niet meer woedend te zijn op mijn vader, op mijn moeder", hoor ik ze zeggen. Jezus neemt door Zijn sterven vergevend ons verleden voor Zijn rekening en Hij zet een wijde deur naar de toekomst voor ons open: de deur van de hoop.

God wordt niet verrast door morgen. Hij wéét wat mij morgen zal overkomen. Niet omdat Hij het allemaal in een draaiboek tevoren heeft vastgelegd, maar omdat Hij morgen is. Dat zogenaamde goddelijke draaiboek, wat kan dat ons leven verzuren als een noodlot. Als ik echter elke dag mijn verleden en mijn toekomst in Zijn handen leg, dan heeft Hij daartoe toegang en kan Hij, op mijn verzoek, in het verleden opgelopen wonden omzetten in positieve waarden en ze doen meewerken ten goede. Zo vervult Hij mij met hoop in de richting van morgen.
Jezus biedt mij uitzicht, vertrouwen in Zijn geestelijke leiding. In de Bijbel ga ik allerlei beloften en vermaningen in die richting vertalen. Mijn verantwoordelijkheid is 'slechts': Hem erin te kennen, alles in het licht en onder Zijn controle te brengen.