Waarheid voor jou, maar niet voor mij'

In mijn werk bij Christian Youth Hostel 'The Shelter' in Amsterdam kwam ik in contact met veel jongeren, allemaal op zoek naar… 'iets'. De ontmoeting met Julio is mij altijd bijgebleven. Ik zie hem nog voor mij: hangend op een barkruk voor het buffet in de snackbar. Van het zoeken naar een baan en een kamer kwamen we op het zoeken naar een diepere invulling in ons leven. Het was een goed gesprek: ik luisterde naar de vragen die Julio had en hij was geïnteresseerd in de antwoorden die ik meende gevonden te hebben. Ik had het idee dat ik hem echt had geraakt.

Toen ons gesprek bijna was afgelopen, rees er plotseling een levensgrote muur op tussen hem en mij. Al mijn zinnige woorden bleken, als water langs de veren van een eend, langs Julio te zijn afgegleden. Zijn enige conclusie was: "Fijn voor je dat je geloof voor jou waar is, maar ik heb een andere waarheid.

Machteloosheid

Is de reactie van Julio niet bijna standaard voor de tijd waarin we leven? Je hebt het idee dat je je best doet, maar uiteindelijk blijft een gevoel van machteloosheid over. Je zou bijna de moed verliezen: hoe kun je in de 21e eeuw nog mensen werkelijk bereiken met Gods goede nieuws? Alsof christelijk geloof alleen maar een hobby is, die je vanzelfsprekend niet kunt opdringen aan anderen? "Ieder z'n eigen liefhebberij…Als je collega's en buren helemaal geen behoefte lijken te hebben aan verlossing van zonde of een relatie met God, maar hun gedachten over het bovennatuurlijke bewust vaag houden. "Ik geloof wel dat er 'iets' is, maar wat…?

En toch is het mogelijk om in de tegenwoordige tijd, waarin relativisme hoogtij viert, mensen te bereiken met het evangelie. Allereerst omdat de Here Jezus zelf ons die mogelijkheid geeft. Zijn laatste woorden voor zijn volgelingen waren: "Gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt en gij zult mijn getuigen zijn" (Handelingen 1:8). We hoeven ons niet te forceren om de perfecte evangelisatietactieken te bedenken; de Geest van Jezus maakt ons 'vanzelf' boodschappers van God. We zijn getuigen, en we zullen kracht ontvangen.
Na deze belofte van God komt onze inzet. Want hoewel het evangelie al eeuwenlang dezelfde levensveranderende boodschap is, kunnen we deze boodschap niet in elke tijd en bij alle mensen op dezelfde manier neerzetten. We moeten werkelijk naast onze medemensen gaan staan, ons verdiepen in waarmee zij bezig zijn. Ik denk dat christenen snel geneigd zijn de postmoderne cultuur waarin we leven als bedreigend te zien en daarom óf vluchten óf in de aanval gaan. Maar het is nodig eerst te luisteren naar de werkelijke vragen, de vragen van het hart voor we met antwoorden komen.

Postmoderne cultuur

Wat is dat dan: postmodern? Letterlijk betekent dit woord dat we ná de moderne tijd leven. De moderne cultuur (die begon in de tijd van de Verlichting) werd gekenmerkt door het geloof in het menselijke verstand. Daardoor moest alles te beredeneren en bewijzen zijn, kon dé waarheid ontdekt worden en kon de mens zich onbegrensd ontwikkelen. Maar deze ideologieen zijn in de loop van de twintigste eeuw gesneuveld. Mensen als Julio zijn niet geïnteresseerd in 'de feiten'; bewijzen dat God de wereld geschapen heeft en dat de bijbel op alle fronten klopt en of Jezus werkelijk is opgestaan. De vraag is niet: 'is het waar'?, maar: 'werkt het'?