Onbereikbaar worden voor God-Vader is de grootste zonde van de mens

Ik begin dit artikel op Goede Vrijdag. Mijn gedachten zijn bij de gang van onze Here Jezus naar Zijn kruis en bij Zijn afschuwelijk lijden. Waarom toch zond God de Vader zijn eeuwige Zoon in mensengedaante naar de planeet aarde, naar dit kiezeltje materie dat in Gods onnoemelijk grote ruimte rond een ster cirkelt?

Je kunt God om twee redenen verheerlijken. Ten eerste om Zijn onvoorstelbare grootheid. God is de alpha en de omega, begin en einde tegelijk. Hij is op dít ogenblik bij ons, maar tegelijkertijd zowel in ons verléden als in onze tóékomst aanwezig. Hij is boven alle tijd en ook boven alle ruimte verheven. Ten tweede kun je God verheerlijken om de wijze waarop Hij Zich ongelofelijk klein kan maken, namelijk in de menswording van Zijn eeuwige Zoon Jezus Christus, God die naar de aarde komt om deze vijandige planeet weer onder goddelijk bestuur te brengen.

Beroving

Twee mensen, Adam en Eva, hebben ooit de aarde aan het bestuur van God onttrokken door geloof te hechten aan de leugens van de duivel. Ze verdachten daardoor God van beroving en zetten Hem zo buiten de deur. Onbereikbaar worden voor God-Vader: dat is de grote zonde van de mens.
Vader, die nota bene in hun ziel woonde als een geestelijke Bron van eeuwigheidsleven. Die hen bestuurde en vruchtbaar maakte, maar die niet in een hart kon blijven wonen dat Hem zo grondig ging wantrouwen. Al roept Hij aan één stuk door om weer binnengelaten te worden.
Dat vreselijke wantrouwen jegens God de Vader heerst nog steeds op aarde. Het is als een zwervend virus dat talloze harten vervuilt met die oude verdachtmakingen: God berooft je van je hebben, je bezittingen dus; en van je zijn, dat is je identiteit, je vrijheid.

Wat zijn de gevolgen van dat wantrouwen? Wel, wij veroordelen onszelf tot autonomie, tot het zelf besturen van ons levenscentrum. En wij zijn daar zo vertrouwd mee dat wij deze manier van leven hier op aarde volkomen 'normaal' zijn gaan vinden.
Wij beseffen niet dat wij onszelf veroordeeld hebben tot een leven in een zelfgekozen 'cel', namelijk die van zogenaamde vrijheid, maar waarin we als vanzelf onder de tirannie van de grote leugenaar zijn komen te verkeren.

Jezus als Gods mensendroom

God onze Vader is dáárom in Zijn Zoon Jezus Christus naar deze aarde gekomen om ons van onze waandenkbeelden en uit onze cel van zelfbestuur te verlossen en ons terug te brengen onder de genezende en vernieuwende besturing van Zijn Geest in ons binnenste.
Daartoe zond de Vader in diep overleg met Zijn Zoon Hem naar ons toe om mens onder de mensen te worden en in Hem te tonen hoe Gods droom-van-een-mens eruitziet. In Jezus kan ik zien hoe een mens naar Gods beeld leeft en spreekt en handelt en liefdevol omgaat met de medemens.
Ten eerste. Jezus spreekt als de mensenzoon uitsluitend wat de Vader Hem ingeeft: "Want Ik heb niet uit mijzelf gesproken, maar de Vader, die Mij heeft gezonden, heeft zelf Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen en spreken moet" (Johannes 12:49). Heel Jezus' gedachteleven en als gevolg daarvan Zijn spreken staan onder de regie van Zijn hemelse Vader. En zeg niet dat Hij een in de hemel opgenomen en op aarde afgedraaid cassettebandje is. Jezus is de meest vrije mens die wij op aarde ooit hebben gezien.
Ten tweede. Jezus doet als de mensenzoon uitsluitend Vaders wil: "Mijn spijze is de wil te doen van degene die Mij gezonden heeft, en zijn werk te volbrengen" (Johannes 4:34). Jezus' wil, en dientengevolge Zijn gedrag en Zijn handelen, staan geheel onder Vaders leiding. En zeg niet dat Hij een vanuit de hemel bestuurde robot is. Hij is waarlijk vrij en komt ook ons vrijmaken (Johannes 8:30-36).
Ten derde. Jezus' gevoelsleven staat geheel ten dienste van wat Zijn Vader met dat gevoel wil doen: namelijk liefhebben, tot de vijand toe: "Gelijk de Vader Mij heeft liefgehad, heb ook Ik u liefgehad; blijft in mijn liefde" (Johannes 15:9). Vaders liefde stroomt door Jezus' zending deze armzalige wereld binnen om opnieuw warmte en gemeenschap te verspreiden onder mensen die deze vorm van liefde niet meer kennen. En zeg niet dat Jezus niet Zelf liefheeft. Hij is de Bron die voortdurend tot overvloeiens toe gevuld wordt door Zijn Vader (Johannes 13:34,35).

Jezus' ambten

In feite zijn de bovengenoemde 'kamers' van Jezus' zielenleven, namelijk Zijn denken, Zijn wil en Zijn gevoelsleven, samen met de uitwerkingen ervan in Zijn getuigenis en Zijn liefdevolle levenswandel, de zichtbaarwording van Zijn drie ambten waartoe feitelijk ieder mens door God geroepen is: respectievelijk Zijn profetisch, Zijn koninklijk en Zijn priesterlijk ambt. Om die drie ambten te kunnen uitoefenen heeft Hij na Zijn waterdoop in de Jordaan van Zijn Vader vanuit de hemel de Heilige Geest als een zalving ontvangen. Het is die Geest die in Zijn leven van de aanvang af de goddelijke leiding neemt en Jezus in Zijn takenpakket binnenvoert (Lucas 4:1 e.v.).
En waarom roept God de Vader daar bij de Jordaan zulke lieve dingen over Jezus uit?: "Gij zijt mijn Zoon, de geliefde, in U heb Ik mijn welbehagen" (Lucas 3:22). Waarom anders dan omdat Vader deze zalving met Zijn Geest aan al Zijn kinderen gunt, zodat Jezus straks niet meer de enige Mens op aarde is, waarin Vader welbehagen heeft, maar "opdat Jezus de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders en zusters" (Romeinen 8:29).
Voor mij is Jezus waarlijk Gods heerlijke Model van de nieuwe, door God op aarde teruggewenste mens naar Gods hart. Jezus, mens voor de mensen, die Zijn leven, dat is Gods leven, op aarde aan mensen meedeelt al moet Hij om dat te bereiken hen dan ook in hun einde, in hun dood, ja, in hun graf opzoeken.

Verlangen

Waar hebben wij het nu over? Nergens anders over dan over Gods diepe verlangen om jouw en mijn ziel - dat is de door God ingebouwde cockpit - weer door zijn lieve Zoon te mogen bewonen en te mogen besturen op zo'n wijze dat wij, naar Jezus' model, meer en meer mens naar Gods beeld, mens voor de mensen mogen zijn. Ik geloof stellig dat God de Vader dat in al zijn oud- en nieuwtestamentische geboden bedoelt: "Leef als Jezus, leef als mijn vlees en bloed geworden Zoon: Ik gééf Hem je immers?"
Ik weet het, alleréérst werd Jezus mens onder de mensen om in onze plaats alle zonde van de wereld weg te nemen (Johannes 1:29). In Zijn sterven doodde Hij het kwaad van alle mensen van alle tijden en van alle plaatsen (1 Petrus 2:24).
Maar Hij kwam ook om diezelfde mensen terug te winnen voor zijn Vader teneinde hen aan Vader te geven ter bewoning. Ons hart, of zeg maar in het bijzonder ons gevoelsleven, is de ruimte die God toekomt om daarin te leven. Immers, God is een God van Liefde en ons gevoelsleven gaf Hij ons mee om Zijn liefde te herbergen en uit te zenden. Daarom heet Jezus behalve 'het Lam Gods' óók: 'de Doper met de Geest' (Johannes 1:33).
En wees niet bang dat je eenheidsworst wordt, een gelijkgeschakeld mens. Niemand die zo van eindeloze verscheidenheid houdt als je hemelse Vader.
Hij schreit dagelijks om zoveel van Zijn autonome schepselen die in eigenwaan hun eigen gedachten volgen, hun eigen wil zoeken en uitwerken en hun eigen gevoelens in werking stellen vanuit eigen begeerte of streven. De gevolgen daarvan staan dagelijks in onze kranten en tijdschriften. Het kwaad kloont, maar Vader schept.

Ons bange verzet

Je hemelse Vader verlangt ernaar dat je met Hem over jouw zelfbestuur biddend wilt onderhandelen, Hem vragend naar Zijn wil met jouw leven. Je zult je angsten dienen te belijden die in je heersen met het oog op de capitulatie die daarvoor vereist is. Je angsten voor de overmacht van God die van die capitulatie het gevolg zou kunnen zijn. Wij hebben op aarde immers reeds te veel machtsvertoon gezien waar mensen de dupe van worden.
Maar onze lieve God-Vader wil ons niet overheersen, ons niet tot slaven maken. Hij wil ons tot vrije mensen van Zijn hart maken, precies zulke mensen als Jezus er Eén was en is. Gelukkige en blijmoedige mensen, liefhebbende en dienende mensen, nederige en zachtmoedige mensen, initiatiefrijke en vruchtdragende mensen, kunstzinnige en cultuurrijke mensen. Mensen die eindelijk hun ware identiteit ontdekken.
Angst voor onze God-Vader komt niet uit de hemel, maar uit de hel.
Maar wij zijn ook zó gewend aan ons zelfbestuur, aan ons veilige vluchthaventje 'ziel', aan onze vertrouwde borstwering, dat wij Jezus' aanspraken op ons leven vrezen en mijden als de dood. Hebben wij Hem daarom gedood? Wat zijn we toch domme, misleide mensen als we zo Jezus als de Levende buiten de deur houden.

"Dominee, als ik mij helemaal aan Jezus overgeef, wat blijft er dan van mij over?", vroeg vorig jaar een lief kind van God mij. Terwijl Jezus niets anders komt doen dan ons uitgebluste leven leefbaar maken, onze meegekregen talenten tot bloei te brengen, onze verloren energie nieuw leven in te blazen, onze geslotenheid te laten openbloeien als een prachtige bloem ter ere van God.
Je bent geroepen om via jouw denkvermogen op profetische wijze hemelse taal te leren spreken. Geroepen om via jouw wil op koninklijke wijze Vaders wil te vertolken (1 Petrus 4:11). Geroepen om via jouw gevoelsleven op priesterlijke wijze Jezus' liefde te richten op plaatsen en mensen waar die liefde nog niet is (Mattheüs 5:43-48).

Wij worden pas waarachtig mens, wanneer God-Vader door de Geest van Jezus weer over ons leven mag gaan: dienend en gevend, rijk en overvloeiend makend. Welke bezwaren hebben we tegen zulke 'Jezus-mensen'? Onze Vader wil je daartoe, uit de rijkdom van Zijn heerlijkheid, ongelofelijk veel geven. Lees bijvoorbeeld Efeziers 3:14-19. Vraag Hem erom.
Wat zal Jezus' hart vervuld zijn van intense vreugde wanneer Zijn offer op Golgotha straks de weg zal hebben vrijgemaakt voor de geboorte van een compleet vernieuwde wereld vol nieuwe mensen die Hem dag en nacht de eer brengen die Hem voor Zijn barre tocht naar het hart van deze opstandige wereld toekomt. Jezus is waarlijk opgestaan, zingen we op paasmorgen.

Bijbelleessuggesties:

Romeinen 8:9-17 en 31-39
Colossenzen 3:1-17

Om over na te denken / gespreksvragen:

1. Bemerk je in jouw gedachten en gevoelens ook reserves ten aanzien van Jezus' gevreesde 'machtsovername'?
2. Ken je mensen die zich dagelijks met vreugde onder het bestuur van Jezus' Geest stellen?
3. Wanneer onze hemelse Vader weer Zijn rechtmatige plaats binnen ons aller zielenleven zou mogen innemen, wat zou het gevolg zijn voor jouw gemeente?