O God, wie kan U kennen? Het Kind dat in uw hart juicht en de Held die door uw sterke hand redding brengt. De Wijsheid die de hemelen gevestigd heeft, en de Vriend die naast de gewone mens in het leven staat. De Vader die vol begrip en ontferming de mens opneemt en draagt en de Moeder die de zwakke vertroetelt en laat drinken van nieuw leven.

U bent God, de bron van leven, de veelkleurige wijsheid, de onbegrensde Heer van alles wat leeft. Vol begrip voor iedereen, vol genade voor alles wat bestaat, vol kracht in alles wat U zegt en doet.

En zo boordevol liefde, die heel uw zijn zo kenmerkt en doet stralen met een glans die zelfs de engelen nauwelijks kunnen verdragen. Zo mooi en krachtig is het.

Mijn hart loopt over van liefde, vreugde en ontzag voor U. Vooral nog omdat U niet kijkt naar mijn fouten, maar Uw eigen Zoon aan het kruis ziet hangen om mij vrij te spreken.

Wie zal er ooit de diepte van dat offer kunnen bevatten? Niets is kostbaarder dan dat geschenk dat alle andere geschenken zo oneindig ver overtreft. Mijn dankbaarheid is groter dan ik kan zeggen. En mijn vreugde is intenser dan ik kan uiten. Maar U kent mijn hart, Vader. Vul het nog meer met Uw Geest, opdat ik de waarheid nog meer kan zien. Opdat ik U meer en meer mag beminnen. Opdat ik een licht mag zijn in mijn omgeving, en mensen uw licht in mij mogen herkennen.

Als U me doet naar mijn fouten, ben ik verloren, Vader. Als U me doet naar de schuld die mensen me kunnen aanwrijven, is er geen hoop of vreugde meer over. Maar uw genade is groter, Vader. Uw kracht en liefde overstijgen het oordeel van mij en mensen. U ziet het bloed, U ziet het verbrijzelde lichaam, U ziet de ogen van Uw Zoon, doorlopen van tranen en bloed, voor de mensheid die verloren was en nu voor eeuwig gered is. Door het offer van Uw Zoon, de Messias, de Redder van de mensheid en de Hoop voor het ganse heelal. Het grootste keerpunt in de geschiedenis van heel de schepping.

Vader, U ziet niet mij, maar U ziet mij in Jezus. U ziet mij in uw liefde. U ziet mij in het bloed, dat mijn zonden wegneemt. U ziet mij in de goedheid, die U zo overvloedig uitgestort hebt over de mensheid. U ziet mij met ogen van begrip, ontferming en verlossing. U ziet mij met ogen vol vertrouwen en hoop. U ziet mij met ogen vol vriendschap en plezier. En U ziet mij met ogen die mij steeds opnieuw aanvaarden in uw vergevende, genezende, beschermende vaderarmen.

Bij U ben ik thuis.

Wat anderen ook zeggen. Wat de duisternis me ook aanpraat. Wat ik zelf ook denk of voel. U bent mijn Pappa. Ik hou van U. Omdat U zo zielsveel van mij houdt.

Dank U wel.

Deze tekst mag zonder toestemming van de auteur overgenomen worden, mits vermelding van de auteursnaam en website als volgt:
David Sorensen
Durf jij ECHT te zijn?
http://www.real-life.nl