God heeft ons beloofd dat we veel vrucht zullen dragen. Dat we een enorme impact zullen hebben op de mensen om ons heen. Maar Hij heeft er een belangrijke voorwaarde bij gegeven. Hij wil dat we leren wachten op Hem. Wachten totdat Hij zegt wat we precies moeten doen. Simpel he? Toch zijn er zeer weinig christenen die deze les echt geleerd hebben. En dan nog. Ik heb deze les al lang geleden geleerd. Maar God moet me er steeds weer aan herinneren, om het te blijven in praktijk brengen.

Het is pas als je door Gods stem geleid wordt, dat je werk vrucht draagt. Jezus zei het als ons voorbeeld: Ik doe alleen wat Ik de Vader zie doen. En Hij zei ook: de werken die Ik doe, doe Ik door de Geest van God. Hij deed het niet uit zichzelf. Als Jezus Christus zelf al niets deed uit eigen kracht, maar enkel deed wat de Vader Hem toonde en enkel handelde als Hij vol was van Gods Geest, hoeveel meer geldt dat dan niet voor ons?

Toch zijn er zeer weinig christenen die dat doen. Ze weten niet eens dat ze Gods stem kunnen verstaan. Laat staan dat ze durven luisteren naar wat God te zeggen heeft.

Ikzelf merk dat ik te vaak probeer dingen in eigen kracht te doen. Ik wil zo graag dit en dat en zus en zo doen voor de Heer. Ik zit vol eigen gedachten en vol inspiratie van mezelf. Ik wil echt het een na het ander doen. Maar dat werkt niet. Het raakt mensen niet echt diep aan.

Als ik echter tijd neem om te luisteren naar mijn Vader in de hemel en als ik tijd neem om echt vol te worden van de Heilige Geest, dan gebeuren er wonderen. Dan komt er oorlog in de hemelse wereld. Dan vlucht satan, dan slaan demonen op de vlucht. Dan verbreekt Gods kracht de ketenen bij mensen die door mijn werk aangeraakt worden. Dan zie ik echt vrucht, en zelfs vrucht die veel mooier, groter en gezonder is dan ik ooit had durven hopen.

Het is soms maar een klein verschil. Eventjes op de knietjes, eventjes blijven wachten, eventjes ogen sluiten, eventjes luisteren. Eventjes mijn hart laten vullen door Gods aanwezigheid. En dan... handelen.

Vaak als ik tijd neem om bij God te zijn, voel ik niet veel. Ik denk dan al snel: wat is het nut ervan? Maar als ik dan doorzet en toch tijd neem om te blijven rusten bij God, dan verandert er heel wat. Soms wandel ik door het bos, of lig ik op de bank, of ga ik fietsen of sta ik in onze tuin te bidden, en dan gaat de gedachte door me heen dat het eigenlijk maar tijdverlies is. Dan denk ik: waarom doe ik dit? Ik kan beter mijn werk gewoon doen. Maar uit ervaring weet ik dat het toch noodzakelijk is.

Want geloof me: mensenwerk is NIET Gods werk. Onze inspanning brengt niet de vrucht voort die Gods inspanning voortbrengt. Wat van God komt brengt eeuwig leven voort. Wat van ons komt brengt niets voort. Geloof me vrij.

Satan gebruikte het geschreven Woord van God om Jezus te verleiden tot zonde. Hij sprak de woorden die God in de heilige schriften had laten optekenen. Brachten deze woorden, die nochtans van God kwamen, leven voort? Nee, want ze werden niet gesproken door God Zelf.

Jezus antwoordde eveneens met het geschreven woord van God, uit dezelfde heilige schriften. Er was uiterlijk gezien weinig verschil tussen wat satan en wat Jezus deed. Bij Jezus bracht het echter overwinning, bevrijding, de wil van God. Dankzij wat Jezus zei, is de wereld gered.

Dat is ook zo voor ons. Als wij gewoon uit eigen kracht de woorden van de Bijbel nemen en ze gebruiken, heeft dat niet per definitie leven en kracht in zich. We hebben de Geest van de woorden nodig.

God zegt in zijn woord dat we alles dat we doen, moeten doen in zijn kracht. Als we spreken, moeten we spreken als een orakel, staat er zelfs letterlijk in de grondtekst (1 Petrus 4:11). Dat betekent: God door je heen laten spreken.

Er is een belofte in Jesaja die zegt: geen woord dat uit mijn mond uitgaat, zal leeg terugkeren, maar het zal uitgaan en mijn wil volbrengen, net zoals regen de grond doordrenkt en ervoor zorgt dat er leven ontstaat.

Dat is een mooie belofte, die enkel geldt voor woorden die uit Gods mond voortkomen. Woorden die God spreekt. Niet jouw woorden, hoe christelijk ook. Satan sprak Gods geschreven woord, maar het bracht niet de wil van God voort. Het was misleidend. Pas als de woorden echt op dat moment door God Zelf gesproken zijn, zullen ze niet leeg terugkeren.

Ik weet uit ervaring wat het is, om te spreken met en zonder de Geest van God. Vroeger kon ik niet eens spreken: ik stotterde heel erg. Maar sinds ik de heilige Geest laat werken in mijn leven zie ik mensen veranderen, wanneer ik ergens ga spreken.

Je kunt in een samenkomst zitten en heel wat woorden uit de Bijbel horen. Zonder kracht. Zonder leven. Zonder genezing. Zonder bevrijding. Zonder de wonderen van de Heer. Zonder dat je hart in vuur en vlam komt te staan voor de Heer, en zonder dat je van zonde overtuigd wordt.

Je kunt in eenzelfde samenkomst PRECIES dezelfde woorden uit de mond van iemand anders horen. De eerste persoon heeft geen tijd doorgebracht met God en leeft niet echt met God. Hij heeft niet de kracht van Gods Geest. De tweede persoon wel. Hij spreekt deze woorden niet omdat hij ze zelf zo interessant vind, maar omdat GOD ze hem in de mond legt. Het gevolg is opwekking, bevrijding, herstel, nieuw leven. Want de Geest van de woorden neemt de woorden, draagt ze van het hart van de spreker naar het hart van de luisteraar en laat ze daar exploderen als raketten van Gods liefde, waarheid en genezing. Gods Geest is het die de woorden tot wonderwerkende instrumenten maakt.

Wat je dus ook doet. Doe niets zonder dat je VOL bent. Doe niets zonder dat je tank gevuld is met hemelse benzine.

Neem tijd om God tot je te laten spreken. Neem een schrift bij de hand en schrijf er alles in wat God tegen je zegt. Durf luisteren naar God en durf opschrijven wat je ingegeven krijgt.

God wil niets liever dan met je praten. Hij wil je leiden.

Als je door het leven gaat zonder de leiding van de Heer, dan kun je nog zo christelijk bezig zijn: je werk zal vruchteloos blijven. Je zal nooit de droom van God verwezenlijken. Je zult in een grijs, zwak niveau blijven.

Als je tijd neemt om bij de God van hemel en aarde te komen, als je tijd neemt om te drinken uit de bron van eeuwig leven, als je tijd neemt om te eten van Gods woord dat genezing brengt, als je tijd neemt om te schuilen bij de allerhoogste, als je tijd neemt... als je daar je prioriteit van maakt... dan zullen er grote dingen gebeuren. Dan zal het kleine wat jij doet, grote wonderen bewerken.

Want soms lijkt het klein. Het steentje dat de herdersjongen David slingerde naar de grote reus zag er belachelijk uit. Maar deze jongen had een geheim: elke dag zat hij God te aanbidden in het veld. Elke dag zat hij, zonder dat iemand het zag, zijn almachtige Heer en Redder te eren en te prijzen. Hij las in de heilige boekrollen. Hij was iemand die God kende, van hart tot hart.

Toen hij met zijn stok en wat steentjes in de hand naar de reus ging, lachte deze machtige verschijning hem vierkant uit. Hij werd zelfs boos: hoe haal je het in je hoofd om mij met een stok te benaderen? Hij was beledigd. Zo klein en zo belachelijk zag het eruit. Maar David was vol van de heilige Geest.

Iedereen had dit kunnen doen. Een commandant zou kunnen zeggen: "He, ik heb een idee! Laten we een kleine jongen sturen met een stok en wat steentjes. Hij zal de reus verslaan." Het zou een bloedbad geweest zijn, in het nadeel van de jongen. Want het is niet het slimme idee, of de goede strategie die overwinning brengt. Het is enkel en alleen de Geest van God.

Want denk even na: hoeveel kans heeft een kleine jongen om met een steentje op lange afstand zo te gooien dat het recht op die ene plek terecht komt, met net die perfecte kracht die nodig is, om door de harde schedel van een reusachtige strijder te dringen en hem op slag te doden? Bereken de kansen maar. Menselijk gezien is het absurd. De reus verwachtte dan ook geen gevaar.

Maar David zei: "God is het die voor mij strijdt. Hij heeft jou al in mijn macht gegeven". Hij stapte naar voren, slingerde zijn steen door de lucht en met een bovennatuurlijke precisie en kracht drong de steen door in de hersenen van de reus.

Dat kan ook bij jou gebeuren. Want ook jij hebt reuzen te verslaan. Situaties, problemen, uitdagingen. Ik herinner me goed hoe ik op school een moeilijk mondeling examen moest afleggen. Ik stotterde nog vreselijk in die tijd. De heilige Geest had ik nog maar kort leren kennen en ik had nog veel innerlijke genezing en bevrijding nodig. Ik moest een examen doen van een vak dat gegeven werd door iemand die zeer agressief uithaalde tegen het christelijk geloof. Iemand die in de lessen meerdere malen zeer luid en vol vuur Jezus belachelijk maakte. Hij was fan van Nietzsche, een filosoof die bekend staat om zijn haat tegenover God. De befaamde kreet 'God is dood', komt voort uit zijn verziekte brein.

Ik haatte dit vak. Het feit dat het examen mondeling was, was al helemaal een ramp. Ik kende de stof maar half, want ik vond het allemaal lege nonsens. Dus ik zat met bonzend hart te wachten voor de deur van het leslokaal. Toen het mijn beurt was, beefde ik zelfs over mijn lichaam, van de spanning. Ik voelde dat er geestelijk een confrontatie zou gebeuren. De kleine, onzekere christelijke leerling, tegen de grote, zelfzekere, ervaren docent, die christenen rauw lust. De docent keek me met zijn donkere ogen grijnzend aan. Ik had een christelijk boek gekozen, dat ik zou bespreken. Een boek, geschreven door een christelijk filosoof, Francis Schaeffer. Hij vertelt in dat boek hoe doorheen de geschiedenis het christelijk geloof een goede invloed heeft gehad op de cultuur en de maatschappij. Vele grondwetten zijn erop gebaseerd, slavenhandel werd erdoor afgeschaft, enz.

Dat was mijn kleine steentje. De leraar keek me spottend aan en schoof een papiertje met een vraag naar me toe. Ik las het en stond versteld. Ik moest een woord uitleggen dat ik niet eens kende. Een of andere vreemde filosofische term, waarvan ik nog nooit had gehoord. Het zal vast wel ergens in de cursus gestaan hebben. Maar ik stond voor blok.

Toen ging een gedachte door me heen: "David, open gewoon je mond en Ik zal spreken". Ik dacht, "Nou Heer, goed dan." Ik vond het best grappig: ik had geen idee wat ik zou moeten zeggen. Echt niet. Ik was zonder antwoord. Maar ik geloofde dat de Heer me aanmoedigde.

Er kwam een stroom woorden uit mijn mond.

Ik herinner me nog als de dag van gisteren het gezicht van mijn docent. In het begin zat hij triomfantelijk, vol hoogmoed naar me te kijken. Hij voelde zich al bij voorbaat overwinnaar, over dit naïeve christenventje. Toen ik begon te spreken, zag ik hem veranderen. Hij werd onrustig, zijn ademhaling werd hijgend, zijn ogen werden groot en verward en het zweet brak hem uit. Hij moest een zakdoek uit zijn broek halen om zijn gezicht droog te vegen. Deze gedaanteverwisseling speelde zich af voor mijn ogen. Eerst zat hij uitdagend, rechtop in zijn grote, mooie stoel. Nu was hij letterlijk onderuit gezakt en leunde hij zwaar op zijn handen, op het bureau, terwijl hij stamelde: "Euh, ja, je zult wel gelijk hebben."

God gaf me een stroom woorden, argumenten en inzichten die ik eerder niet had. Ik was versteld van wat de Heer deed. "U kunt gaan", zuchtte de docent, terwijl hij zijn best deed om weer een normale uitstraling te krijgen, voor de volgende student.

Ik was verbaasd. "God is zo groot", dacht ik. Ik voelde hoe de kracht van Gods Geest in mijn hart golfde. Nu was het de duisternis die bibberde. Ik voelde me sterk en vrolijk.

Gods Geest... Wat een Helper!

God kan jou gebruiken om machtige dingen in jouw leven te bewerken. Als je Hem maar zoekt boven alles. Als je Hem maar de hoogste plek geeft. Dit is een klein voorbeeld uit mijn leven. Maar het zijn de kleine dingen die de weg banen voor de grotere. Nu gebruikt God me om te spreken in kerken, groepen en verenigingen, in binnen- en buitenland. Vaak krijg ik heel moeilijke vragen of weet ik niet waarover ik moet spreken. Dan zegt God tegen me, wat in de brief van Petrus staat: "Spreek mijn woorden, die Ik je nu ter plekke geef".

En God spreekt. En ik sta versteld. En de mensen worden veranderd. En er is veel vrucht... blijvende, gezonde, heerlijke vrucht. Ik sta steeds weer versteld van het wonder. Maar God wil het steeds weer doen. Meer en meer zelfs.

Jij bent niet de norm. Wat jij kan, is niet de norm. Hoe jij je voelt, is niet de norm. Jouw opleiding, je opvoeding of je status is niet de norm. God is de norm. Als HIJ iets van je vraagt, doe het. Neem tijd. Zoek Hem. Laat de Geest je hart vullen. En je zult wonderen zien.

Ik heb een vraag aan iedereen die dit leest: wil jij een verschil maken? Wil jij een instrument zijn van de almachtige? Wil jij een helder licht zijn? Wil jij een kanaal van genezing, troost en verlossing zijn? Wil jij dan ook de keuze maken om niet langer in eigen kracht te werken? Wil jij dan je eigen ideetjes opofferen, je eigen plannen weggooien, je eigen slimmigheidjes in de vuilnisbak werpen? En wil je door Gods Geest geleid worden?

Ik heb er soms verdriet over dat mensen zo blij zijn met ons werk. Soms voel ik me droevig nadat mensen me schrijven of zeggen dat ze nog nooit zoveel leven en kracht, vrijheid en genezing hebben geproefd. Waarom doet dat me verdriet? Omdat het mensen zijn die naar een kerk gaan. Die al jaren christen zijn. Die zelf een relatie met de Heer hebben. Dan denk ik: Waarom ervaren zoveel mensen ons werk als zo uniek en zeldzaam? Voor God is wat wij ervaren van zijn kracht nog maar mondjesmaat... Waar zijn de mensen die God zoeken en die vol zijn van Hem? Waar zijn de mensen die de keuze maken om als David, Jozef en Mozes te zijn? Waar zijn zij die de wonderen van Elisa doen? Die wandelen in de voetstappen van Jezus Christus en die zijn werken doen? Waar zijn ze?

Ben jij er eentje? Neem dan tijd. Zoek je Heer. Geef prioriteit aan de God van hemel en aarde. En je zult opgroeien tot een instrument van de Heer. Niet door jouw kracht. Niet door menselijk geweld van eigengemaakte wapens. Maar door de Geest van de hemelse God, die de legers van engelen aanvoert. Hij is het die de wonderen door je heen zal doen.

Wil jij? Neem dan alsjeblieft tijd om bij God te zijn. Niet allen jouw leven hangt ervan af, maar de levens van vele duizenden, die wel of niet door jouw leven aangeraakt zullen worden. Als je vol wordt van God, zul je wonderen bewerken in duizenden en duizenden levens. Want dan heb je een sneeuwbaleffect. Jij raakt iemand aan met Gods kracht, en die raakt vervolgens heel wat andere mensen in zijn of haar omgeving aan. Zo kan jouw werk zelfs miljoenen mensen beïnvloeden op den duur.

Kijk naar Paulus: hij schreef brieven naar een klein groepje christenen in Korinthe of Efeze. Hoeveel honderden miljoenen christenen worden doorheen de eeuwen niet geraakt door deze brieven? Geloof God: hij kan jouw kleine werk doen uitgroeien tot een enorme lawine van zijn redding. Heb geloof. God kan het doen.

Als jij de keuze maakt om je te laten vullen... Elke dag opnieuw. Doorheen de dag. Tussen de bedrijven door. Zonder je af. Wees als Jezus: Laat anderen maar kletsen. Ga jij naar buiten, op de WC, ergens, waar je alleen bent met God. Op school, op het werk of thuis. Doe het! Dan zal God je verbazen...

Deze tekst mag zonder toestemming van de auteur overgenomen worden, mits vermelding van de auteursnaam en website als volgt:
David Sorensen
Durf jij ECHT te zijn?
http://www.real-life.nl