Veel christenen worstelen met ontmoediging. Dat kan veel verschillende oorzaken hebben. Een belangrijke reden dat christenen de moed opgeven, is om dat ze niet langer samen met anderen bidden. Wist je dat er haast niets in het koninkrijk van God krachtiger is, dan het gebed van christenen die samen voor Gods troon staan? Er is praktisch niets wat zo krachtig is, als het gebed van kinderen van God, die met één stem de Vader aanroepen om zijn kracht en liefde in hun omgeving te laten stromen. Het is krachtiger dan individueel gebed. Wist je dat? Het is zoveel krachtiger! Het hoort tot de basisprincipes van Gods koninkrijk, waar samen zijn, onderlinge liefde, eenheid, enz. centraal staan.

God ziet ons niet alleen maar als individuele kinderen van Hem, maar altijd in samenhang met ons gezin, onze vrienden, ons volk, onze gemeente waarin Hij ons geplaatst heeft. Samen! Hij is een God van het gezin, van vriendschap, van volken. Samen is de plaats van kracht! We hebben elkaar nodig! We hebben elkaar nodig! We hebben elkaar zo nodig!

Weten we dat? Waarom zijn we dan vaak zo geïsoleerd bezig? Waarom bidden we zelden samen met andere gemeenteleden? En waarom enkel met mensen van onze eigen gemeente? Ik zal u zeggen waarom: omdat satan weet dat het buitengewoon krachtig is en hij er letterlijk alles aan doet om je in je eentje te laten dobberen met je problemen. Zodra je samen met anderen eensgezind begint te bidden voor die gebieden waar de duisternis greep op heeft, zal Gods kracht vrijkomen. Dan zullen schijnbaar onmogelijke situaties door zijn genade totaal worden omgekeerd. De machten van het kwaad weten dat. Veel beter nog dan wij. Zij leven in de geestelijke wereld en worden geconfronteerd met de geestelijke kracht die van ons uitgaat, als we samen met anderen smeken om Gods verlossing. Zij zien Gods hand in beweging komen en voelen zijn verterend vuur, dat hen verdrijft van die plaatsen waar God zijn Geest brengt op de motor van ons gebed. Wij merken daar meestal niks van. Wij bidden alleen maar. Wij verhogen de naam van Jezus, zonder ons te realiseren wat voor tumult dat veroorzaakt in de hemelse gewesten.

We beseffen het vaak niet, maar het is wel een realiteit. Een realiteit die het verschil uitmaakt tussen leven en dood. Een realiteit die onze gemeenten laat voortsudderen in het sopje van roddel, menselijke controle, intimidatie, ongeloof en eigen kracht... of die onze gemeenten kan veranderen in plaatsen waar God manifest aanwezig is, waar mensen elkaar van harte liefhebben en waar God zijn kracht om te genezen en te bevrijden vrijuit laat stromen. Het is een realiteit en het is aan ons om te kiezen of we ons laten onderdrukken door de machten van de dood, of dat we de beslissing nemen om boven alles prioriteit te geven aan het bidden met anderen, om elkaar op die manier te helpen in het ontdekken van Gods grote goedheid.

Enkele jaren geleden studeerde ik in Gent, en op een ochtend was ik op weg naar een vriend die ergens in een grauw straatje een gammel hok bewoonde. Het plafond kwam naar beneden, de voordeur hing half uit haar hengsels en er ontbraken een aantal treden in de trap. Om nog maar niet te spreken over het donkerbruine, stinkende toilet en de elektriciteit die middenin de winter uitviel. Inmiddels is dat pand door de overheid onbewoonbaar verklaard. Maar in die tijd had mijn vriend daar een kamertje ingericht, omdat het zo goedkoop was. Hij hield wel van eenvoud, en dat was één van de redenen waarom de Geest hem later op bijzondere wijze vervuld heeft. Maar die bewuste morgen was hij allesbehalve vervuld. Ikzelf trouwens evenmin. Om eerlijk te zijn voelde ik me ellendig. Ik worstelde met een geestelijke wereld waar ik nog nauwelijks iets van wist en had nog veel te ontdekken over Gods liefde.

Terwijl ik op het bed van mijn studiegenoot neerplofte, begon hij me met angstige ogen en benepen stem te vertellen dat er die nacht iets bizars was gebeurd. Midden in de nacht was hij wakker geworden en in zijn kamer voelde hij een atmosfeer van angst zoals hij nog nooit gevoeld had. Ook was het vreselijk koud in zijn kamer. Het was echter geen fysieke kou - het leek iets geestelijks te zijn. Een soort kilheid die tot in de diepten van zijn ziel doordrong en die hem doodsbenauwd maakte. Als pasbekeerde christen die nog met een half been in de wereld stond, wist hij niet wat er aan de hand was en hij smeekte me om samen met hem te bidden. KREUN! Want ik voelde me zelf zo ellendig... Maar goed, we bogen onze hoofden en met heel mijn hart smeekte ik God die demonische macht te verwijderen en mijn vriend vrij te maken van de duisternis die hem had aangevallen. Persoonlijk voelde ik niets gebeuren. Mijn vriend straalde! ,,Wauw, heb je ook dat licht gezien!', riep hij uit. ,,Terwijl je bad zag ik een heel groot licht en ik zag alle duisternis verdwijnen.' Huh? Licht? Neen, niks gemerkt... Maar in mijn hart ging een lampje branden. Verdraaid zeg! God doet hier een wonder en ik heb het niet eens in de gaten. Ondanks mijn eigen strijd en moeite, had mijn oprecht en vurig gebed toch een machtige uitwerking. Gods engelen hadden de demonen de deur uitgejaagd.

Zo is het vaak in ons leven. We voelen niets, maar ons gebed heeft een enorme uitwerking! Wees daar maar zeker van. Er zullen tijden zijn dat we Gods heerlijkheid ervaren. Maar er zijn ook tijden dat we bidden zonder iets van Gods kracht te merken. Als ons hart in volkomen overgave bidt, in het geloof dat God in zijn grote liefde veranderingen wil bewerken, dan kan ik u verzekeren dat God ons niet zal teleurstellen.

Daarom hebben we elkaar nodig, mensen! Zo ontzettend hard nodig. Gezamenlijk gebed bewerkt niet alleen grote wonderen in onze omgeving - het is ook een bijzondere bron van bemoediging en versterking voor onszelf. Door ons gezamenlijk gebed, voor anderen en voor elkaar, ontstaat er ruimte voor de Geest om met grote kracht te bewegen in ons eigen hart. We gaan weer beseffen dat God grote dingen wil doen in ons leven, ons gezin, ons land. En... dat Hij ons wil gebruiken - hoe zwak en onvolkomen we ook zijn.

De laatste tijd legt de Heer heel wat mensen op mijn hart, met wie Hij wil dat ik samen ga bidden. Mensen uit verschillende gemeenten, van verschillende denominaties. Jarenlang was ik lid van een behoudende evangelische kerk. Nu ben ik al bijna vier jaar lid van een vooruitstrevende charismatische gemeente. Toch is dat in Gods ogen geen reden voor mij om de mensen van de evangelische kerk uit de weg te gaan. De Heer leerde me dat liefde in zijn koninkrijk alles is. Liefde voor elkaar is ons kenmerk. Het is zijn bevel. Het is onze kracht. Liefde voor elkaar is wat ons anders maakt dan de wereld en wat ons in staat stelt om de aanvallen van de boze te overwinnen. God is liefde en Hij wil dat we elkaar liefhebben. Hoe anders we ook zijn. Hoe de ander ook over ons denkt. Hoezeer we ons ook onbegrepen voelen. De overwinning wordt maar door één ding behaald: liefde.

Daarom draagt de Heer ons op om met anderen te bidden. Dat we anders zijn, speelt voor God geen rol. Het streven naar zijn kracht mag nooit als gevolg hebben dat we onze liefde voor anderen verliezen. Het is immers juist door het betonen van liefde dat God zijn kracht manifesteert. Hoe meer liefde we in ons hart hebben, hoe meer Gods kracht die liefde zal volgen. En dan bedoel ik oprechte liefde - geen opgeklopte, religieuze, uiterlijke schijn waarmee we onszelf voor de gek houden, maar echte bewogenheid, een meelevend hart, betrokkenheid met een lange adem. Jezus werd door liefde bewogen, Paulus werd door liefde gedreven en wij moeten door diezelfde liefde boven onze bekrompenheid uitstijgen om elkaar te bemoedigen. Ik wil je uitdagen - of eigenlijk een beetje smeken: maak het alsjeblieft in orde met mensen in je omgeving, waarmee je in een slechte relatie leeft. Ga hun 'voeten wassen'; verneder jezelf. Vraag vergeving en spreek liefde en zegen uit. Bewerk verzoening en ontneem daarmee de demonen de wapens van bitterheid, hoogmoed en teleurstelling, waarmee ze je gebonden houden. God is groter. Zijn liefde is krachtiger. Vraag alstublieft aan de Heer om je te binnen te brengen welke mensen in je leven oorzaak zijn van aanhoudende frustratie en verdriet. Is er iemand die je pijn heeft gedaan? Heb je zelf iemand vernederd? Ben je een leider en heb je in je hart een afkeer van bepaalde leiders? Of ben je in de diepte van je hart jaloers op hen,... of bang? Of ben je kwaad om de een of andere reden? Alstublieft: ga ermee naar het kruis. Open je hart voor de Heer en laat zijn licht van genade, vergeving, herstel en verzoening schijnen. Je zult niet altijd in staat zijn om de volkomen verzoening te bewerken met anderen waar je naar verlangt. Maar als je doet wat je kunt, zal dat Gods zegen en gunst over je leven brengen in een mate die je lange tijd (of nog nooit) gekend hebt. Waarom zeg ik dit allemaal in een artikel over gebed? Wel, deze dingen, eenheid, liefde, echt samen-zijn, is de enige basis waarop gebed krachtig en effectief kan zijn.

'Verdeel en heers', zegt het spreekwoord. 'Eendracht maakt macht' luidt de Belgische strijdkreet. Het zijn eeuwige principes die de machten van het kwaad verduiveld goed beseffen. Daarom voeden ze in ons hart de hoogmoed, de bitterheid, de angst, de jaloezie, de vooroordelen en de leugens tegenover anderen, met als gevolg dat we niet in staat zijn elkaar te bemoedigen. Deze dingen weet ik helaas ook uit persoonlijke ervaring. Wat voor onzin ik allemaal niet gehoord heb, in de tijd dat ik van gemeente veranderde... De vooroordelen van verschillende denominaties naar elkaar toe... Persoonlijk heb ik daar veel verdriet van gehad, maar viel er ook zelf aan ten prooi. Ik ging ook anderen veroordelen, omdat ze in mijn ogen zogezegd 'niet verder wilden gaan met God en de Geest geen ruimte gaven'... Nu heeft de Heer me echter geleerd dat Hij houdt van al zijn kinderen. En Hij wil dat wij dat ook doen. Genade is zo belangrijk. Elkaar aanvaarden zoals God ons aanvaardt. Niet omdat we perfect zijn, want voor God zijn we ook niet perfect. Maar elkaar aanvaarden omdat God ons zijn liefde geeft en omdat we weten dat het de macht van satan breekt over onze omgeving. Waar broeders samen zijn in eenheid, beveelt God zijn zegen.

Als God je door dit artikel aanspreekt, maak het dan vandaag nog concreet. Vraag de Heer of Hij je mensen op het hart wil leggen om samen mee te bidden. Schrijf een briefje, typ een e-mail, neem de telefoon en maak het in orde met je broers en zussen. Pak je agenda en plan gezamenlijk gebed. Doe het alsjeblieft. Stap uit je trots en steek daarmee de duivel een mes tussen zijn ribben. Ga op je knieen met anderen en maak er een gewoonte van. Bid samen, bid om Gods wonderen, bid vanuit je hart. Bid over Gods dromen die in je hart sluimeren. God heeft ze daar gelegd en door gebed kunnen ze verwezenlijkt worden. Niet in je eentje, maar samen met anderen. In Gods koninkrijk. In zijn familie. Daar bevindt zich de voorziening. Je zult zien dat er wonderen gaan gebeuren. God zal je tegemoet komen en aanmoedigen. Levens worden veranderd en voor het eerst sinds lange tijd zal in veel harten weer vreugde opborrelen.

God is een goede God, een machtige Vader die van ons houdt met een eeuwige liefde. Hij heeft grote dromen voor al zijn kinderen. Hij heeft grote dromen voor jouw leven, en voor je land. Alleen eensgezind gebed tussen al zijn kinderen, met uitschakeling van sektarisch, bekrompen gedoe, zal zijn kracht bewerken. De grote opleving zal NIET exclusief in jouw gemeente gebeuren. Zet die hoogmoedige illusie uit je hoofd. God wil opwekking brengen in heel Europa en in alle lagen van zijn koninkrijk. Hij is goed, trouw, zacht en liefdevol. En Hij wil je helpen om de overwinningen te behalen die je nodig hebt. Maar Hij wil je helpen via je broers en je zussen. Hij wil hen helpen via jou. Door samen op de knieen te gaan en zijn genade over elkaar en over de omgeving af te smeken.

Maak er alsjeblieft een prioriteit van om te bidden met anderen. God gaf ons aan elkaar. Als een leger met verschillende divisies, met verschillende vlaggen en kleuren. We zijn anders. Maar onze Vader is dezelfde. En Hij houdt van ons, meer dan we kunnen beseffen. Hij geeft om ons. Hij is groot en goed. Zijn hart jubelt van vreugde als Hij ziet dat zijn kinderen samen zijn goedheid en liefde delen. We hebben elkaar nodig om dat te kunnen ervaren.

Deze tekst mag zonder toestemming van de auteur overgenomen worden, mits vermelding van de auteursnaam en website als volgt:
David Sorensen
Durf jij ECHT te zijn?
http://www.real-life.nl