Op een nacht werd ik wakker, na een indrukwekkende droom. In die droom zag ik dat een groep jonge mannen op het terrein van een kerk werden getraind om oorlog te voeren. Ik zag zware tanks rondrijden, op een oefenterrein net buiten de kerk. Blijkbaar was er een oefening aan de gang. Al vrij snel zag ik ze verder rijden, naar een uitgestrekt woud. Daar ontstond ineens een heftige schietpartij. Er was een onzichtbaar, reusachtig monster dat de vele tanks onder vuur nam en ze aan flarden schoot. De tanks hadden zich hier niet op voorbereid en waren overgeleverd aan de overmacht van de onzichtbare monsters, die verdekt opgesteld stonden aan de rand van het bos. Het resultaat was verschrikkelijk. Het enorme monster schoot de tanks aan flarden en maaide de soldaten massaal neer. Het leek erop dat de strijders van de kerk volslagen vernietigd zouden worden.

Toen sprong er ineens iemand tevoorschijn. Hij leek de reddende held. Hij droeg een bazooka op zijn schouder en was minder opvallend dan de grote tanks, die een makkelijk doelwit vormden voor het monster. De man straalde van zelfzekerheid en moed en was vol kracht. Hij zag er ook erg gespierd uit. Ik was onder de indruk van de efficientie waarmee hij te werk ging. Hij kwam ook ineens uit het niets tevoorschijn.

Hij mikte heel gericht en schoot met zijn bazooka een raket af op het monster. De raket mistte zijn doel niet: een enorm monster, een soort mega-gedrocht, tuimelde voorover, uit de bossen, op de grond. De vijand was compleet verslagen. Grote vreugde en een overwinningsgevoel maakten zich van de soldaten meester. Het was blijdschap alom.

Toen gebeurde er iets vreselijks. Mijn blik zoomde in op het lichaam van de strijder die de reus verslagen had. Wat ik zag, was gruwelijk! Monsterlijk uitziende klauwen leken uit zijn buik te komen en kropen over zijn lichaam naar zijn keel en hoofd. Deze klauwen kwamen niet van buitenaf, maar leken wel uit zijn eigen lichaam voort te komen. Als een soort verborgen vijand die zich al die tijd schuilgehouden had, in het innerlijk van die soldaat, om hem ineens, totaal onverwachts, uit te schakelen.

Aan het eind van de strijd, waarin hij de overwinnaar leek te zijn, werd hij ineens vermoord door een kwaad dat in hemzelf zat. Het was een triest en schokkend zicht: deze strijder die de grote reus verslagen had, was niet in staat om ook maar iets uit te voeren tegen deze vijand, die zich zo met hemzelf scheen te kunnen verbinden. Het was een vijand die zich van binnen uit manifesteerde. Het zag er heel akelig uit. Niets van de opleiding of kracht van deze man kon hem helpen. De klauwen overmeesterden hem. Toen ik wakker werd, was ik diep onder de indruk van deze droom. Omdat het zo'n akelig einde had, meende ik korte tijd dat het misschien een droom van de duivel was. Toen ik erover nadacht en het in gebed overlegde met de Heer, kreeg ik ineens de betekenis ervan ingegeven:

De grootste vijand die we te overwinnen hebben, is niet de grote boze wolf buiten de kerk. Het is het monster van ons eigen hart.

Het monster van eigenliefde, ambitie, streven, liegen en bedriegen, misleiden en schijnheiligheid, trots en onechtheid, lauwheid en onreinheid, onverschilligheid en oneerlijkheid... Als we de Heer vragen om ons elke dag weer volkomen te behoeden voor deze dingen, dan pas kan Hij ons gebruiken om echt zijn overwinning op blijvende, diepgaande wijze te bewerken in situaties van zijn koninkrijk.

Reinig mij Heer, van alles waarvan ik me niet eens bewust ben. Openbaar me de valsheid van mijn eigen hart en maak me zuiver, oprecht en rein voor U. Niet voor mensen, maar voor U. Want u kijkt pas echt diep. U wilt me reinigen omdat U zo onnoemlijk veel van me houdt. U wilt uw heerlijkheid in mijn leven bewerken. Daarom...

Deze tekst mag zonder toestemming van de auteur overgenomen worden, mits vermelding van de auteursnaam en website als volgt:

David Sorensen
Durf jij ECHT te zijn?
http://www.real-life.nl