De kracht van spontane ontmoetingen
Op een keer tijdens een treinreis naar Zwolle, waar ik een avond zou hebben met studenten, kreeg ik een gesprek met een zakenman uit Zwitserland. Naarmate de reis vorderde werd het gesprek steeds interessanter: over zijn werk, de bezienswaardigheden in Nederland en hoe culinair het leven in Nederland is. Ook persoonlijk geloof en wat er nog over was van invloed van de Reformatie kwamen aan de orde. Het was een gesprek met alles erop en eraan. Leuk om zo spontaan een gesprek met iemand te krijgen.
Later, nadat ik al lang afscheid had genomen van deze Zwitser, moest ik denken aan de spontane ontmoeting die Philippus kreeg met de kamerling uit Ethiopie. Een hoog geplaatst man die in zijn eigen land een behoorlijke positie had. De kamerling benutte de lange reis met het lezen van Jesaja. Philippus kreeg een 'spontaan' gesprek, waarbij hij veel kon uitleggen over het geloof in de Here Jezus Christus. Het resultaat was dat de kamerling besloot de Here te gaan volgen. Wat een wonder. Uit zo'n - door God zelf geregisseerde spontane ontmoeting - kon het christendom in Ethiopie tot ontplooiing komen.
Buitenlandse studenten
In Nederland komen jaarlijks veel buitenlanders naar ons land om te studeren. De grootste groep volgt een opleiding die hen verder brengt in hun vakgebied. De keuze om in Nederland verder te studeren, wordt niet alleen door de studenten zelf genomen. Een student uit Jordanie vertelde mij eens dat hij op zijn werk kreeg te horen dat hij de meest aangewezen persoon was om een cursus in Delft te gaan volgen. Hoewel hij deze kans graag aanvaardde, was de consequentie wel dat hij voor een paar jaar zijn vrouw en twee kinderen niet zou kunnen zien.
In Nederland aangekomen wordt hem pas echt duidelijk wat het betekent in Nederland te studeren. Hij moet voor zichzelf gaan zorgen, z'n eigen potje koken, boodschappen doen, etc. "Die eerste maanden waren voor mij niet echt gemakkelijk,vertelde de Jordanier. "Het leek wel of ik gek zou worden van heimwee.
Van een student uit China hoorde ik dat hij eigenlijk nog nooit uit zijn woonplaats was geweest. Enerzijds vond hij het geweldig in een ander land te mogen studeren en nieuwe mensen te ontmoeten, een andere cultuur te leren kennen, anderzijds moest hij wel voor een langere periode het zonder de vriendschap van zijn familie en vrienden doen. Opmerkelijk vond ik een reactie van een student uit een Arabisch land, die in zijn land tot God had gebeden dat hij de mogelijkheid zou krijgen de Bijbel te lezen en nu concludeerde, dat God zijn gebed rijkelijk had verhoord.
Evangelie
IFES-BIS is een christelijke organisatie die zich inzet voor buitenlandse studenten. De organisatie beschikt over medewerkers uit studentengroepen en plaatselijke kerken en gemeenten. Gastvrijheid geven en doorgeven van het Evangelie zijn de voornaamste doelen van IFES-BIS. De activiteiten die de studentenorganisatie oganiseren zijn: culturele avonden, bijbelstudies, talenprojecten en conferenties. De laatste jaren zijn vooral het project 'Gastgezinnen' en 'Eat- en Meetproject' in trek. De buitenlandse studenten krijgen een indruk van het Nederlands gezin, iets wat ze bijzonder leuk vinden. Bij het ene gezin zijn de studenten welkom op de koffie, bij het andere gezin kan er worden meegegeten. De regelmaat van het contact wordt door het gezin zelf ingevuld.
De internationale bijbelstudiekringen worden als de spil gezien van het werk onder de buitenlandse studenten. Voor de meeste studenten is het de eerste gelegenheid de Bijbel te bestuderen. Het is bijzonder om te zien dat iedere student een eigen culturele insteek en motivatie heeft de Bijbel te bestuderen. Toch vinden de meesten het blijkbaar toch de moeite waard regelmatig studies te volgen om te ontdekken wat de God van de Bijbel te melden heeft.
Een onderzoeker uit Pakistan meldde dat hij de studies bijzonder vond. Hij ontdekte dat hij niet alleen rationeel veel met de verhalen van Jezus kon, maar dat hij in de Bijbel ook voor zijn persoonlijk leven veel wijsheid ontdekte.
De Nederlandse deelnemers merken telkens weer dat God Zichzelf aan deze mensen bewijst. De God van de Bijbel overtuigt mensen op een krachtige maar ook op een prettige wijze.
Uit alle natien
Onze hemelse Vader heeft het in Zijn Woord over een moment in de toekomst dat mensen uit alle talen en natien Hem zullen loven. De opdracht aan ons is mensen te bereiken met het goede Woord. Dat kan door het opleiden van zendelingen. Het kan ook op de wijze waarop wij bezig zijn: de buitenlandse studenten die naar ons toekomen opvangen met daad en Woord. Heeft u hierover wel eens nagedacht? Wie weet, wonen er mogelijk buitenlandse studenten bij u in de buurt…?
Onze God heeft affiniteit en bewogenheid met de vreemdeling (en bijwoner).Hij stimuleert ons het initiatief te nemen om deze vreemdeling te bereiken. We krijgen kansen om studenten - die mogelijk later in hun land hoge posities krijgen - te bereiken met misschien wel net zulke goede gevolgen als die van de kamerling. De buitenlandse studenten kunnen zo van grote betekenis zijn voor het grote Getuigenis in hun eigen land. Wat dat betreft zijn er heel wat voorbeelden bekend van grote mannen die tijdens hun buitenlandse studie in aanraking kwamen met de Bijbel. Ik noem enkelen, zoals: Benazir Bhuto, de Sultan of Brunei, Deng Xao Ping, King Abdulaah van Jordanie, President Moi van Kenia, of Rajiv Gandhi, die als student in Londen in aanraking kwam met studenten, die de Bijbel aan hem uitlegden.
De bedoeling van dit artikel is duidelijk. Laten we gastvrijheid verlenen aan de buitenlandse studenten die hier hun (vervolg)studie doen. Een unieke kans om aan deze mensen het rijke Evangelie door te geven. Wie weet wat onze machtige Vader in petto heeft voor de landen waar deze studenten vandaan komen.
Bijbelleessuggestie:
Mattheüs 25:34-36
Handelingen 8:26-40
Openbaring 7:9
Om over na te denken / gespreksvraag:
1. Wat is mijn ervaring met mensen uit andere culturen en zie ik het belang als een schakel in hun leven gebruikt te worden?
2. Buitenlandse christen-studenten willen graag hun deskundigheid en getuigenis met ons delen. Wat zou het voor mij persoonlijk, voor een studentengroep of gemeente kunnen betekenen?
3. Is het nemen van initiatief – bijvoorbeeld door gastvrijheid te geven - in de praktijk een last of een lust?