Jezus identificeerde zich met ons lijden
- door henry cloud
- gepubliceerd 4/09/2005
- lijden
-
beoordeling:
Jezus identificeerde zich met ons lijden
"Want doordat Hij zelf in verzoekingen geleden heeft kan Hij hun, die verzocht worden, te hulp komen."Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan medevoelen met onze zwakheden, maar één die in alle dingen op gelijke wijze (als wij) is verzocht geweest, doch zonder te zondigen. (Hebreeen 2:18 en 4: 15)
Jezus heeft zichzelf op een unieke plaats gezet door zijn lijden. Als er iemand tegen ons kan zeggen: "Dat heb ik ook meegemaakt, dan is Hij het wel. Er zijn twee sleutelwoorden: Hulp (2:18) en meevoelen (4:15). Hieruit blijkt dat Jezus met ons meevoelt en ons helpt. Zijn liefhebbende natuur voelt mee en begrijpt. Zijn daadkrachtige natuur doet dingen om ons te helpen groeien. Als je ooit een vriend gehad hebt, die je wilde helpen, maar je niet begreep, of één die je begreep, maar die je niet hielp, dan begrijp je hoe goed het is dat Jezus beide capaciteiten aan de dag legt in zijn identificatie met ons. Hier komen de voordelen.
Hogepriester
De eerste manier heeft te maken met de vervulling van Jezus' hogepriesterlijke rol voor ons. Een heel belangrijke taak die Hij op zich nam. "Daarom moest Hij in alle opzichten aan Zijn broeders gelijk worden, opdat Hij een barmhartig en getrouw hogepriester zou worden bij God, om de zonden van het volk te verzoenen. (Hebreeen 2:17) Om onze advocaat en voorspraak te kunnen zijn voor een rechtvaardige God, moest Hij zich kunnen identificeren met degenen die Hij representeerde.
Op de een of andere manier die we niet helemaal begrijpen, heeft Jezus zijn ervaring met ons te zijn benut om zijn volk volkomen te leren kennen. Het Griekse woord voor 'medevoelen' betekent 'medelijden'. Het geeft aan dat Jezus ons lijden kent op meer dan alleen het intellectuele niveau en vooral op het persoonlijke niveau. De enige manier waarop Hij aan die kennis had kunnen komen was door ervaring. Die heeft Hij opgedaan tegen een vreselijke prijs. Zo heeft Hij een van zijn taken, die tot het volledige hogepriesterschap aller eeuwen behoorde, vervuld, in staat zijnde mee te voelen met onze zwakheden.
Ik werd eens door een grote kerk gevraagd hun voorganger te behandelen die verstrikt was geraakt in een seksuele zonde die zijn bediening en zijn huwelijk dreigde te vernietigen. Hij werkte hard mee aan een proces dat lang duurde. Hij begon goede vruchten in zijn leven te zien. De kerk wilde betrokken zijn bij zijn herstel en hij wilde dat zelf ook, dus sprak ik van tijd tot tijd met een kleine groep leiders over deze man. Ze gaven veel om hem en wilden graag weten wanneer hij weer zover was dat hij zijn bediening opnieuw kon gaan oppakken.
In de tijd van samenwerking begon ik ook veel om de man te geven. Toen we zijn leven en karakter gingen bestuderen, kon ik veel redenen zien waarom hij dit desastreuze pad was gaan bewandelen. Ook zag ik hoezeer hij eenvoudigweg zijn gezin en God wilde liefhebben en dienen. Hoewel ik wist dat hij en hij alleen verantwoordelijk was voor zijn zonden en problemen, identificeerde ik mezelf met zijn zwakheden. Ik wist hoe het voelde om zo verleid te worden als hij.
Tijdens een meeting met zijn leidersgroep vroeg een van die mannen mij: "Kunt u me garanderen dat hij deze zonde nooit meer zal doen?Ik herinner me dat ik het gevoel kreeg hem in bescherming te moeten nemen. Ik zei: "Ik kan niet garanderen dat u of ik dit nooit zullen doen, op basis van Gods woord.We spraken over het probleem van zonde en zwakheid beschreven in Romeinen 7 en hoe afhankelijk we allemaal zijn van Gods genade. De discussie verliep goed. Toch denk ik dat het gevoel dat ik hem moest beschermen gebaseerd was op mijn identificatie met de zwakheid van die voorganger.
Zonder goed te praten wat hij had gedaan, wist ik genoeg uit mijn eigen ervaring om met hem mee te kunnen voelen. En dat hielp me voldoende om te weten wat ik moest zeggen om hem goed te kunnen vertegenwoordigen in de groep. Ik denk dat dit een beetje is hoe Jezus ons vertegenwoordigt bij de Vader, omdat Hij het allemaal heeft meegemaakt.
Medeleven
Een van de belangrijkste aspecten van 'groeien door lijden' is dat we moeten weten dat we begrepen worden. Daarom is empathie zo belangrijk. We kunnen niet groeien als we emotioneel helemaal alleen staan. Het leven is daar te moeilijk voor. Maar als we weten dat er iemand is die ons volledig begrijpt, dan weten we dat we niet alleen staan met onze gevoelens en gedachten en worden we bemoedigd om door te gaan met groeien. We moeten weten dat we gehoord worden - door elkaar, op menselijk niveau, en door God, op goddelijk niveau. "De begeerte der ootmoedigen hebt Gij, Here, gehoord: Gij sterkt hun hart, uw oor merkt op (Psalm 10:17). Hierin voorziet Jezus door zich met ons te identificeren. Als we weten dat Hij ons begrijpt, vanwege zijn eigen lijden, voelen we ons gesteund en kunnen we onze weg vervolgen.
Toen ik klaar was met mijn studie, wist ik niet welke kant ik op moest gaan. Ik probeerde verschillende dingen die vervolgens op niets uitliepen. Na een paar jaar ging ik weer voor een poosje bij mijn ouders wonen en probeerde het leven te begrijpen. Mijn ouders waren hier heel coulant in, maar zelf vond ik het een afgang. Terwijl al mijn vrienden bezig waren met hun carriére of nog studeerden, woonde ik bij mammie en pappie thuis en had stomme baantjes in de omgeving waar ik was opgegroeid.
Het is mijn geluk geweest dat ik een paar goede, gelovige vrienden had. We ontmoetten elkaar regelmatig en spraken dan over ons leven, bestudeerden de bijbel en baden voor elkaar. Toch verliep hun leven veel beter dan het mijne. Hoewel ze echt om mij gaven, had ik toch niet het gevoel er echt bij te horen. Ik kan me herinneren dat ik een gedeelte las uit Hebreeen, waar de eigenschap van Jezus om zich in te leven in onze zwakheden wordt genoemd (Hebreeen 4:15). Dat vers heeft toen veel voor me betekend, omdat ik wist dat Jezus werkelijk begreep waar ik zat, terwijl ik daar zelf geen idee van had. Ik putte hier veel troost en kracht uit. Ten slotte kwam het allemaal goed en vond ik een weg die me zinvol leek. Maar ik ben nooit meer vergeten hoe empathisch God zich toen heeft geïdentificeerd met mij.
God de rug toekeren?
Doordat Jezus zich met ons identificeert, kunnen wij ons niet van God afkeren als we pijn hebben. We zijn van nature geneigd te denken dat onze situatie zo ongewoon en anders is dat niemand die begrijpt. Deze neiging ligt verankerd in onze hang naar beschuldigen en omdat we de oorzaak van onze problemen vaak buiten onszelf zoeken. We doen dat omdat het ons zwaar valt om verantwoordelijkheid te dragen en pijn te verwerken. Als we kunnen zeggen dat niemand ons echt begrijpt, voelen we ons gerechtigd om de weg van groei te ontduiken. Door het lijden van Jezus wordt dat excuus uit de weg geruimd en krijgen we er berouw over dat we God en zijn weg van genezing de rug hebben toegekeerd.
God de Vader en Jezus de Zoon leiden mensen 'in de groei' op krachtige wijze.
Bijbelleessuggestie:
Hebreeen 2:17-18 en 4:15.
Om over na te denken/gespreksvraag:
Op welk(e) terrein(en) kan Jezus zich identificeren met jouw lijden, zodat je daardoor troost kunt ontvangen en hoop?
Jezus heeft zichzelf op een unieke plaats gezet door zijn lijden. Als er iemand tegen ons kan zeggen: "Dat heb ik ook meegemaakt, dan is Hij het wel. Er zijn twee sleutelwoorden: Hulp (2:18) en meevoelen (4:15). Hieruit blijkt dat Jezus met ons meevoelt en ons helpt. Zijn liefhebbende natuur voelt mee en begrijpt. Zijn daadkrachtige natuur doet dingen om ons te helpen groeien. Als je ooit een vriend gehad hebt, die je wilde helpen, maar je niet begreep, of één die je begreep, maar die je niet hielp, dan begrijp je hoe goed het is dat Jezus beide capaciteiten aan de dag legt in zijn identificatie met ons. Hier komen de voordelen.
Hogepriester
De eerste manier heeft te maken met de vervulling van Jezus' hogepriesterlijke rol voor ons. Een heel belangrijke taak die Hij op zich nam. "Daarom moest Hij in alle opzichten aan Zijn broeders gelijk worden, opdat Hij een barmhartig en getrouw hogepriester zou worden bij God, om de zonden van het volk te verzoenen. (Hebreeen 2:17) Om onze advocaat en voorspraak te kunnen zijn voor een rechtvaardige God, moest Hij zich kunnen identificeren met degenen die Hij representeerde.
Op de een of andere manier die we niet helemaal begrijpen, heeft Jezus zijn ervaring met ons te zijn benut om zijn volk volkomen te leren kennen. Het Griekse woord voor 'medevoelen' betekent 'medelijden'. Het geeft aan dat Jezus ons lijden kent op meer dan alleen het intellectuele niveau en vooral op het persoonlijke niveau. De enige manier waarop Hij aan die kennis had kunnen komen was door ervaring. Die heeft Hij opgedaan tegen een vreselijke prijs. Zo heeft Hij een van zijn taken, die tot het volledige hogepriesterschap aller eeuwen behoorde, vervuld, in staat zijnde mee te voelen met onze zwakheden.
Ik werd eens door een grote kerk gevraagd hun voorganger te behandelen die verstrikt was geraakt in een seksuele zonde die zijn bediening en zijn huwelijk dreigde te vernietigen. Hij werkte hard mee aan een proces dat lang duurde. Hij begon goede vruchten in zijn leven te zien. De kerk wilde betrokken zijn bij zijn herstel en hij wilde dat zelf ook, dus sprak ik van tijd tot tijd met een kleine groep leiders over deze man. Ze gaven veel om hem en wilden graag weten wanneer hij weer zover was dat hij zijn bediening opnieuw kon gaan oppakken.
In de tijd van samenwerking begon ik ook veel om de man te geven. Toen we zijn leven en karakter gingen bestuderen, kon ik veel redenen zien waarom hij dit desastreuze pad was gaan bewandelen. Ook zag ik hoezeer hij eenvoudigweg zijn gezin en God wilde liefhebben en dienen. Hoewel ik wist dat hij en hij alleen verantwoordelijk was voor zijn zonden en problemen, identificeerde ik mezelf met zijn zwakheden. Ik wist hoe het voelde om zo verleid te worden als hij.
Tijdens een meeting met zijn leidersgroep vroeg een van die mannen mij: "Kunt u me garanderen dat hij deze zonde nooit meer zal doen?Ik herinner me dat ik het gevoel kreeg hem in bescherming te moeten nemen. Ik zei: "Ik kan niet garanderen dat u of ik dit nooit zullen doen, op basis van Gods woord.We spraken over het probleem van zonde en zwakheid beschreven in Romeinen 7 en hoe afhankelijk we allemaal zijn van Gods genade. De discussie verliep goed. Toch denk ik dat het gevoel dat ik hem moest beschermen gebaseerd was op mijn identificatie met de zwakheid van die voorganger.
Zonder goed te praten wat hij had gedaan, wist ik genoeg uit mijn eigen ervaring om met hem mee te kunnen voelen. En dat hielp me voldoende om te weten wat ik moest zeggen om hem goed te kunnen vertegenwoordigen in de groep. Ik denk dat dit een beetje is hoe Jezus ons vertegenwoordigt bij de Vader, omdat Hij het allemaal heeft meegemaakt.
Medeleven
Een van de belangrijkste aspecten van 'groeien door lijden' is dat we moeten weten dat we begrepen worden. Daarom is empathie zo belangrijk. We kunnen niet groeien als we emotioneel helemaal alleen staan. Het leven is daar te moeilijk voor. Maar als we weten dat er iemand is die ons volledig begrijpt, dan weten we dat we niet alleen staan met onze gevoelens en gedachten en worden we bemoedigd om door te gaan met groeien. We moeten weten dat we gehoord worden - door elkaar, op menselijk niveau, en door God, op goddelijk niveau. "De begeerte der ootmoedigen hebt Gij, Here, gehoord: Gij sterkt hun hart, uw oor merkt op (Psalm 10:17). Hierin voorziet Jezus door zich met ons te identificeren. Als we weten dat Hij ons begrijpt, vanwege zijn eigen lijden, voelen we ons gesteund en kunnen we onze weg vervolgen.
Toen ik klaar was met mijn studie, wist ik niet welke kant ik op moest gaan. Ik probeerde verschillende dingen die vervolgens op niets uitliepen. Na een paar jaar ging ik weer voor een poosje bij mijn ouders wonen en probeerde het leven te begrijpen. Mijn ouders waren hier heel coulant in, maar zelf vond ik het een afgang. Terwijl al mijn vrienden bezig waren met hun carriére of nog studeerden, woonde ik bij mammie en pappie thuis en had stomme baantjes in de omgeving waar ik was opgegroeid.
Het is mijn geluk geweest dat ik een paar goede, gelovige vrienden had. We ontmoetten elkaar regelmatig en spraken dan over ons leven, bestudeerden de bijbel en baden voor elkaar. Toch verliep hun leven veel beter dan het mijne. Hoewel ze echt om mij gaven, had ik toch niet het gevoel er echt bij te horen. Ik kan me herinneren dat ik een gedeelte las uit Hebreeen, waar de eigenschap van Jezus om zich in te leven in onze zwakheden wordt genoemd (Hebreeen 4:15). Dat vers heeft toen veel voor me betekend, omdat ik wist dat Jezus werkelijk begreep waar ik zat, terwijl ik daar zelf geen idee van had. Ik putte hier veel troost en kracht uit. Ten slotte kwam het allemaal goed en vond ik een weg die me zinvol leek. Maar ik ben nooit meer vergeten hoe empathisch God zich toen heeft geïdentificeerd met mij.
God de rug toekeren?
Doordat Jezus zich met ons identificeert, kunnen wij ons niet van God afkeren als we pijn hebben. We zijn van nature geneigd te denken dat onze situatie zo ongewoon en anders is dat niemand die begrijpt. Deze neiging ligt verankerd in onze hang naar beschuldigen en omdat we de oorzaak van onze problemen vaak buiten onszelf zoeken. We doen dat omdat het ons zwaar valt om verantwoordelijkheid te dragen en pijn te verwerken. Als we kunnen zeggen dat niemand ons echt begrijpt, voelen we ons gerechtigd om de weg van groei te ontduiken. Door het lijden van Jezus wordt dat excuus uit de weg geruimd en krijgen we er berouw over dat we God en zijn weg van genezing de rug hebben toegekeerd.
God de Vader en Jezus de Zoon leiden mensen 'in de groei' op krachtige wijze.
Bijbelleessuggestie:
Hebreeen 2:17-18 en 4:15.
Om over na te denken/gespreksvraag:
Op welk(e) terrein(en) kan Jezus zich identificeren met jouw lijden, zodat je daardoor troost kunt ontvangen en hoop?
Gerelateerde Artikelen
Reacties
Reactie #1 (Geplaatst door een onbekende gebruiker)
beoordeling:
het getuigenis van Beata heeft mij erg bemoedigd. Na een bezoek aan de neuroloog waarbij duidelijk werd dat ik (ms-patiente)uitbehandeld ben en maar moet afwachten wat de volgende klachten worden zag ik "toevallig" de video met haar verhaal.